ဆီးဘန္နီဆရာေတာ္

သိဃ္တန္ေဆာင္၊
ဘုန္းေတာ္ေမွာင္၍
ကုန္းေဘာင္ေနမီး၊
မထိန္ညီးက
တိုင္းၾကီးၿပည္ၾကီး၊
အခ်ည္းႏွီးလွ်င္
ထီးသုဥ္းနန္းသုဥ္း၊
ၿမိဳ့သုဥ္းသုည
သုဥ္းသံုး၀ၿဖင့္၊
သုဥ္းရၿပန္လစ္
သုညေခတ္၀ယ္၊
ၿဖစ္လာရေပ
တို့တစ္ေတြသည္
ေသေသာ္မွတည့္၊
ေၾသာ္ ေကာင္းဧ။္

ဆီးဘန္နီဆရာေတာ္ရဲ့ကဗ်ာပါ
ညေနက ေတာ္ဘုရားေလး(ေအာင္ေဇ)ရဲ့ ရတနာပံုမွ ရတနာဂီ၇ိသို့ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးကို ဖတ္မိရင္း သတိရလို့ တင္ေပးလိုက္တာပါ နာမည္ေတာ့ မသိပါဘူး သိတဲ့သူရွိရင္ ေၿပာေပးၾကပါခင္ဗ်ာ

ဘာဂါအလြမ္း

လာေပေရာ့ခ်စ္သူ
ပိေတာက္ပန္းမပြင့္တဲ့ေနရာေတြမွာ
"oh my god"ေတြရွိတယ္ဆိုတာ
မင္းသိေစခ်င္စမ္းတယ္
ဘာဂါမစားတဲ့မင္းရဲ့အသည္းကို
ထန္းရည္နဲ့ၿမည္းၾကည့္ခ်င္တယ္
လူသိပ္မမ်ားတဲ့ကလပ္တခုမွာေပါ့

(ၿပီးခဲ့တဲ့ သၾကၤန္တုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးပါ ဒီေန့မွ စက္ထဲေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း ေတြ့လို့ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္)


ကဲ ကဗ်ာေလးကုိ ၾကည့္လိုက္ရေအာင္
“ လာေပေရာ့ခ်စ္သူ ၊
ပိေတာက္ပန္းေတြ မပြင့္တဲ့ေနရာမွာ
oh my god ေတြရွိတယ္ဆုိတာကုိ
မင္းသိစမ္းေစခ်င္တယ္ ခ်စ္သူ “ တဲ့...
ဘယ္ေလာက္လွလိုက္တဲ့ အေရးအဖြဲ့လဲ...
ပိေတာက္ပန္းဆုိတာ ၿမန္မာမွာပဲရွိတယ္..
ကဗ်ာဆရာက ပိေတာက္ပန္းေတြ မပြင့္တဲ့ေနရာ..
oh my god ေတြရွိတဲ့ေနရာလို့ ဖြဲ့ဆုိလိုက္ေတာ့...
ကဗ်ာဆရာက လတ္တေလာမွာ အမိေၿမနဲ့ေ၀းကြာတဲ့
ႏိုင္ငံရပ္ၿခားကုိေရာက္ေနတယ္ဆုိတာ သိသာေစတယ္..
လာေပေရာ့ခ်စ္သူဆုိတဲ့အသံုးေလးေၾကာင့္ပဲ
သူ့ခ်စ္သူက ၿမန္မာမွာက်န္ခဲ့ၿပီး..
သူတုိ့ႏွစ္ေယာက္ေ၀းေန..လြမ္းေနတယ္ဆုိတာကုိ
ေငြ့ေငြ့ေလး ခံစားမိၿပန္တယ္..


ဘာဂါမစားတဲ့မင္းရဲ့အသဲဆုိတဲ့ အေရးအဖြဲ့ေလးက..
ကဗ်ာဆရာရဲ့အလြမ္းကုိေဖာ္ၿပရာေရာက္တယ္..
ဆရာကခ်စ္သူကုိသူ့ဆီလာေစခ်င္တယ္...
ဒါေပမယ့္..ခ်စ္သူက အမိႏိုင္ငံကေနမခြာခ်င္လို့..
ဆရာနဲ့ခ်စ္သူဆံုဆည္းခြင့္မရဘူး..
အဲဒီေနရာမွာ ေခါင္းမာတတ္တဲ့ခ်စ္သူရဲ့ အက်င့္ကုိပါ
တေစ့တေစာင္းေဖာ္ၿပၿပီးသားၿဖစ္ေနတယ္

ထန္းေရနဲ့ၿမည္းၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့အဖြဲ့ကေလးကေရာ...
ဘာကုိညႊန္ၿပသလဲဆုိရင္....
ထန္းရည္ဆုိတာ ၿမန္မာယာမကာလို့တင္စားလို့ရတဲ့
သဘာ၀ပင္က်ရည္စစ္စစ္ေလးပဲၿဖစ္တယ္...
ထန္းရည္နဲ့ၿမည္းခ်င္တယ္လို့ ဆုိလိုက္ကထဲက
ဆရာဟာ ၿမန္မာကုိ တမ္းတေနလြမ္းေနတယ္ဆုိတာ ၿမင္သာေစတယ္..
မတတ္သာလို့ ခပ္ခြာခြာေနရေပမယ့္
သူ့ႏွလံုးသားက ခ်စ္သူနဲ့ အမိေၿမမွာပဲရွိတယ္ဆုိတာကုိ
ေဖာ္ၾကဴးလိုက္တယ္..
အဲဒီမွာ ဆရာရဲ့ ဇာတိမာန္..မ်ိဴးခ်စ္စိတ္ကုိပါလွစ္ဟၿပလိုက္တာၿဖစ္တယ္...
လူသိပ္မမ်ားတဲ့ ကလပ္တစ္ခုမွာဆုိတာကေတာ့..
ေလာေလာဆယ္ကဗ်ာရွင္ရဲ့တည္ေနရာကုိ
ေဖာ္ညႊန္းလိုက္တာပဲၿဖစ္တယ္...
ကဗ်ာရွင္က ဘယ္လိုပဲလြမ္းေနပါေစ..
အေၿခေနေၾကာင့္ သူက သူမေပ်ာ္ပိုက္တဲ့ ကလပ္ထဲမွာပဲ
အေပ်ာ္ကိုရွာရင္းလြမ္းဆြတ္ေနတာကုိ ၿမင္ရတယ္

ထန္းေရနဲ့ၿမည္းၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့အဖြဲ့ကေလးကေရာ...
ဘာကုိညႊန္ၿပသလဲဆုိရင္....
ထန္းရည္ဆုိတာ ၿမန္မာယာမကာလို့တင္စားလို့ရတဲ့
သဘာ၀ပင္က်ရည္စစ္စစ္ေလးပဲၿဖစ္တယ္...
ထန္းရည္နဲ့ၿမည္းခ်င္တယ္လို့ ဆုိလိုက္ကထဲက
ဆရာဟာ ၿမန္မာကုိ တမ္းတေနလြမ္းေနတယ္ဆုိတာ ၿမင္သာေစတယ္..
မတတ္သာလို့ ခပ္ခြာခြာေနရေပမယ့္ သူ့ႏွလံုးသားက
ခ်စ္သူနဲ့ အမိေၿမမွာပဲရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေဖာ္ၾကဴးလိုက္တယ္..
အဲဒီမွာ ဆရာရဲ့ ဇာတိမာန္..မ်ိဴးခ်စ္စိတ္ကုိပါလွစ္ဟၿပလိုက္တာၿဖစ္တယ္...

လူသိပ္မမ်ားတဲ့ ကလပ္တစ္ခုမွာဆုိတာကေတာ့..
ေလာေလာဆယ္ကဗ်ာရွင္ရဲ့တည္ေနရာကုိေဖာ္ညႊန္းလိုက္တာပဲၿဖစ္တယ္...
ကဗ်ာရွင္က ဘယ္လိုပဲလြမ္းေနပါေစ..
အေၿခအေနေၾကာင့္ သူက သူမေပ်ာ္ပိုက္တဲ့ ကလပ္ထဲမွာပဲ
အေပ်ာ္ကိုရွာရင္းလြမ္းဆြတ္ေနတာကုိ ၿမင္ရတယ္


အဲဒီေတာ့ နိဂံုးခ်ဳပ္ကုိေၿပာရရင္...
ပိေတာက္၊ oh my god ၊ ဟမ္ဘာဂါ ၊ ထန္းရည္၊ ကလပ္ စတဲ့စကားလံုးေတြ က ကဗ်ာရဲ့ အသက္ေတြၿဖစ္တယ္

ထန္းသမားတစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ဘတ္ဟာ
ထန္းပင္ရဲ့ ပင္စည္နဲ့ ပူးတံု့ခြာတံုၿဖစ္ေနသလို..
ကဗ်ာဆရာရဲ့ ရင္ဟာလည္း..လက္ေတြ့နဲ့ စိတ္ကူး ပူးတံုကြာတံု ၿဖစ္ေနတာကုိေတြ့ရပါတယ္

အမိေၿမရဲ့အေ၀းတစ္ေနရာကလပ္တစ္ခုထဲမွာ
သူမ်ားေပ်ာ္ေနတာကို ၾကည့္ ၿပီး
ႏိုင္ငံ ခ်စ္သူနဲ့ သၾကၤန္ကုိ လြမ္းေနတဲ့
ကဗ်ာဆရာရဲ့ႏွလံုးသားကုိ ကၽြန္ေတာ္မ်ား ကိုယ္ခ်င္းစာမိရင္ ၿမင္ႏိုင္မွာပါ..
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ့ပါေစ

(ဒါကေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ၿပန္ေတာ့မယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ စကားေၿပၿပန္ေပးထားတာပါ :P အစ္ကိုၾကီးကိုကံေကာင္း အစစအရာရာ ေအာင္ၿမင္ႏိုင္ပါေစ )

တကယ္ဆိုရင္

တကယ္ဆို
ငါကပဲ ရူးခဲ့တာလား
နင္ကပဲ ထူးခဲ့တာလား

တကယ္ဆို
နင့္အၿပံဳးေတြက ခ်ိဳလြန္းခဲ့တာလား
ငါ့မ်က္လံုးေတြကပဲ ရီေ၀လြန္းခဲ့တာလား

တကယ္ဆို
ငါကပဲ အစြဲအလမ္းၾကီးတာလား
နင္ကပဲ အညိဳးအေတးၾကီးတာလား

တကယ္ဆုိ
ငါကပဲ အမွတ္မရွိတာလား
နင္ကပဲ သက္သက္လုပ္ခဲ့တာလား

တကယ္ဆို
ငါ့မွာ မာနဆိုတဲ့ဟာေတြမရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္
ေၿပာသင့္တဲ့စကားေတြကို အခ်ိန္မွီသာေၿပာခဲ့ရင္

တကယ္ဆိုရင္ေတာ့
အခုအခ်ိန္မွာ မ်ိဳးၾကီးသီခ်င္းပဲထိုင္ဆိုေနဖို့ပဲေကာင္းပါတယ္
"အခ်ိန္မွီသာ ၿပင္ဆင္ခြင့္ရွိခဲ့ရင္........"

(အိပ္မရတာနဲ့ စိတ္ထဲရွိတာေတြ ထေရးလိုက္တာပါ :P အစကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေရးေနတာပါပဲ ေနာက္ပိုင္းမွ ဘယ္လိုေဖါက္သြားလဲမသိဘူး ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီလိုပဲ စကားအေကာင္းကိုေၿပာလို့မရဘူး အဲဒါေၾကာင့္အခုထိ လူပ်ိဳၾကီးၿဖစ္ေနတာ..ဟီး..ဘာမွလဲမဆိုင္ဘူးေနာ္..:P )

ကိုယ္လန္႔နိုးခ်င္တဲ့ နတ္သမီးအိပ္မက္

သူငယ္ခ်င္းလို႔ မေခၚနဲ႔ ။
နင့္ အသက္ရွႈသံေတြ
ခိုးခိုးနမ္းဖူးတဲ့ငါ
လိပ္ၿပာမလံုလြန္းလို႔.........။

ရူးသြပ္တယ္ပဲေၿပာေၿပာ
အစြန္းေရာက္တယ္ပဲ ဆိုဆို
နင္သာ ငါ့ညတို႔ရဲ႔ နတ္သမီးပ်ိဳပါ...။

ခက္တာက နင္ကလဲ
ဘယ္ေဆာင္းကမွ လက္သင့္မခံတဲ႔
ႏွင္းတပြင့္မဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ....။

မ်က္စိမွိတ္တီးေနၾကတဲ့
လက္ခုပ္သံေတြၾကား
ေရွ ႔ဆက္မတိုး၀႔ံတဲ့ ဒီဆင္ကန္းကိုက်
ဘယ္သူက စာနာေပးမွာလဲ....။

တစ္..
ႏွစ္...
သံုး..ေအာ္ၿပီးနင့္ကို
(လြယ္လြယ္ေလး)မုန္းလို႔ရရင္လဲ အေကာင္းသား..။

လက္ခေမာင္းခတ္ခြင့္ေခ်ာင္းေနတဲ့
ေတာေၾကာင္တသိုက္စာရင္းမွာ
ငါမပါခ်င္လို႔ပါ...။

(ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ၾကယ္စုတ္ၾကယ္ပဲ့ရဲ့ ကဗ်ာေလးပါ)

ၿငီးေငြ့ၿခင္းတခ်ိဳ့

ေၾသာ္လူ့ဘ၀
တခဏတာဆိုေပမယ့္
ရွုပ္ေထြးေပြလီလွပါသေကာ
ဂုဏ္တစ္ခုအတြက္ရုန္းကန္
ဘ၀မွာအခ်ိန္မွန္မွန္
စက္ရုပ္သဏၱန္
ေငြေၾကးဓန
မရွိမၿဖစ္ပါ့ဆိုၿပီး
ရွာၾကေဖြၾက
အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ မၿပန္လမ္းကို
ၿမန္းရတာခ်ည္းပဲ
သူဖုန္းစားက တေန့စာအတြက္ပူ
သေဌးၾကီးက သိန္းေထာင္ခ်ီရွံဳးလို့ငူ
ရွာၾကေဖြၾက ေငြဓနေတြ
ေသၾကရွာေတာ့လဲ အေမြလို့
လူၾကားေကာင္းေအာင္ေၿပာၿပီး
ယူၾကငင္ၾက
ေနာက္ဆံုးဘာရလဲ
၁ ရက္ ၂ ရက္စာအငုိေတြနဲ့
ဟန္ေဆာင္၀မ္းနည္းတဲ့လူတခ်ိဳ့ရဲ့ ၀မ္းနည္းစကားတခ်ိဳ့
ပန္းစည္းနည္းနည္းနဲ့ မၿပန္လမ္းကိုေရာက္ၾကတာပါပဲ
ဒါေပမဲ့လဲ
မေလွ်ာက္လို့ကမၿဖစ္
လူရယ္လို့ၿဖစ္လာၿပန္ေတာ့လဲ
ဟိုဂုဏ္ ဒီဂုဏ္ေတြနဲ့
အလႊမ္းခံရေတာ့ ထံုၿပီး
ဒီသံသရာစက္၀ိုင္းၾကီးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး
၀င္အလွည့္ခံၾကေတာ့တာပါပဲ
ငါလည္း၀င္လည္ေနတာ
အခုဆိုေတာ္ေတာ္ခရီးေရာက္ေနၿပီ
တခါတရံေတာ့လဲ
ဂုဏ္ဓနစက္၀ိုင္းရဲ့ အၿပင္ဘက္က
ေနရာေလးတခုကို
သြားၾကည့္ခ်င္တယ္
ဒါေပမဲ့လဲ
ဂုဏ္ဓနစက္၀ိုင္းေအာက္မွာ
မရုန္းႏိုင္ပဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး၀င္လည္ေနၾကတာ
ဘ၀အဆံုးထိတိုင္ပဲၿဖစ္ေနေတာ့မွာပါ

အခ်စ္ဦး

တစ္သက္တစ္ခါ
တစ္လႊာတစ္ရြက္
တစ္ရြက္တစ္ပြင့္
ငံုအဆင့္မို့
ရင့္လို့ပဲ၀ါ၀ါ
ညွာတံပဲၿပဳတ္ၿပဳတ္
ၿဖဳတ္ခနဲပဲေၾကြေၾကြ
ေၿမမွာပဲေရာက္ေရာက္
ဖြဖြေလးေကာက္လို့
ပန္းေၿခာက္ေလးပဲ ၿမတ္ႏိုးမည္။

ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)

ခ်စ္ၿခင္း ႏွင့္ ငွက္ဖ်ား

အခ်စ္ အခ်စ္
တဂစ္ဂစ္ႏွင့္ ငွက္ဖ်ားလိုတက္တတ္တဲ့ေရာဂါ
ညအိပ္လဲ ဂစ္
မိုးလင္းလဲ ဂစ္
လမ္းသြားလဲ ဂစ္
ထမင္းစားလဲ ဂစ္
တခ်ိန္လံုး ဂစ္
တခ်ိဳ့က ရယူၿခင္းနဲ့ ဂစ္
တခ်ိဳ့က ေပးဆပ္ၿခင္းနဲ့ ဂစ္
တခ်ိဳ့က ဂစ္ခ်င္သလို ဂစ္
္ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာေရးၿပီး ဂစ္
အဆိုေတာ္က သီခ်င္းဆိုၿပီး ဂစ္
ဘေလာ့ဂါက ဘေလာ့ထဲမွာ ဂစ္
ေရွးေရွးထဲက ဂစ္
အခုထိလဲ ဂစ္
တခ်ိုဳ့က ဂစ္လိုနဲ့ကြဲ (အသည္း)
တခ်ိဳ့က ဂစ္လို့နဲ့ ေပ်ာ္
တခ်ိဳ့က ဂစ္လို့ ေအာ္
တခ်ိဳ့က ဂစ္လို့ငူ (ငူတူတူ ေငါင္ေတာင္ေတာင္ၿဖစ္ၿခင္း)
တခ်ိဳ့က ဂစ္လို့ပူ (ရင္ပူတာပါ ဟီး)
ဒီလိုနဲ့ပဲ ဂစ္လိုက္ၾကတာ
ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာ
ဂစ္ၾကပါ ဂစ္ၾကပါ

(ပ်င္းတာနဲ့ စိတ္ထဲေပၚတာေလွ်ာက္ေရးလိုက္တာ ဟီးဟီး)

ခ်စ္သူ

မ်က္စိမွိတ္ထားပါလ်က္
ေကာင္းကင္ကို သတိရသည့္အခါ
တိမ္မ်ားကို ၿမင္ေနရပါသည္၊၊

အလြန္ေ၀းကြာသည့္အရပ္ကုိ ေရာက္ေနပါလ်က္
ပင္လယ္ၿပာကို စဥ္းစားမိသည့္အခါ
လွိဳင္းပုတ္သံကို ၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္၊၊

အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အိပ္ေနပါလ်က္
ဥယ်ာဥ္ထဲကို စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ
ႏွင္းဆီရနံ့ကို ခံစားရရွိေနတတ္ၿပန္ပါသည္၊၊

ေသဆံုးသည္အထိ
မွတ္မိကၽြမ္း၀င္သြားေစမည့္အရာမွာ
(ငါ့)ခ်စ္သူသာၿဖစ္ပါ၏ ၊၊


ဆရာၾကီး ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း) ရဲ့ကဗ်ာေလးပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ကဗ်ာေလးပါ

ထာ၀ရ

ပြင့္လွ်င္လည္းနမ္း
ႏြမ္းလွ်င္လည္းေကာက္
ေၿခာက္လွ်င္လည္းသိမ္း
တိမ္းညြတ္တြယ္မက္
သည္တသက္မွာ
တပြင့္သာေလ
စြမ္းလန္းေနမည္
ေ၀ေ၀ေၾကြေၾကြ ၿမတ္ႏိုး၏

ဆရာၾကီး ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ့ကဗ်ာေလးပါ

၂၁ ရာစုေႏွာင္းပုိင္းရည္းစားစကားေၿပာနည္း

ခ်စ္သူ...
မင္းရဲ႕ အလွဆံုးအခ်ိန္ဟာ...ညေနခင္းဆိုရင္
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ငါအိပ္ေနခ်င္တယ္...။

ခ်စ္သူ...
မင္းရဲ႕ အသံေလးေတြက... အခ်ိဳသာဆံုးဆိုရင္
မင္းစကားေျပာတဲ့အခါ မင္းနဲ႕အေ၀းမွာ ေနခ်င္တယ္...။

ခ်စ္သူ...
မင္းရဲ႕ မ်က္၀န္းေလးေတြဟာ... အေတာက္ပဆံုးဆိုရင္
မင္းကိုေတြ႕တဲ့အခါ မ်က္လႊာခ်ျပီးေနခ်င္တယ္...။

ခ်စ္သူ...
မင္းရဲ႕ ရနံ႕ေလးေတြဟာ.......ေမႊးပ်ံ႕ဆံုးဆိုရင္
မင္းအနားေရာက္တဲ့အခါ ငါ ႏွာေစးခ်င္တယ္...။

ခ်စ္သူ...
မင္းရဲ႕ ေျခလွမ္းတိုင္းဟာ... အညင္သာဆံံုးဆိုရင္
မငး္ေလွ်ာက္တတ္တဲ့လမ္းကို ငါဘယ္ေတာ့မွ မလာခ်င္ဘူး...။

အဲဒါေတြ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
မင္းနဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့ အရာအားလံုးဟာ ငါ့ကို ရူးသြပ္ေစလို႕ပဲ...။

ဒါေပမယ့္ ငါရူးသြားခဲ့တယ္...
ငါ နင့္ကို ခ်စ္သြားမိခဲ့တယ္ေလ...။
အဲ့ဒီအတြက္ ရလဒ္ကို ငါမလိုခ်င္ဘူး.

အခ်စ္ဟာ ရယူခ်င္းလား...........?
ေပးဆပ္ခ်င္းလားတဲ့................?
လူတိုင္းက ေမးၾကတယ္...။
ငါကေတာ့ နင့္ကို အဲ့ဒီႏွစ္ခုရဲ႕ ၾကားက ဗလာနယ္မွာ ထားခ်င္တယ္.....

ခ်စ္သူဆိုတဲ့ စကားလံုးေအာက္မွာ
ငါ့ကိုယ္ငါ မခ်ဳပ္ေႏွာင္ခ်င္သလို
နင့္ကိုလည္း ငါမခ်ဳပ္ေႏွာင္ခ်င္ဘူး...။

နင့္ရဲ႕ အေျဖ ဘယ္လိုေနမွန္းမသိေပမယ့္
ငါကေတာ့ စိတ္ကူးနဲ႕ ရူးေနျပီ.....
အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာ
နင္နဲ႕ မပတ္သက္ခ်င္ပါဘူးလို႕....။

(မေၿပာၿဖစ္ခဲ့တဲ့ရင္ထဲကစကားတခ်ိဳ့ပါဗ်ာ)

ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္

ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မည္
တိတ္တိတ္ကေလး၊ အေျပးမဟုတ္
လက္ကိုရုတ္လွ်က္၊ သူႏွဳတ္ဆက္ျပီ
သစ္ပုတ္ပင္အို၊ ကံ့ေကာ္ပ်ိဳႏွင့္
ေရညိဳအင္းလ်ား၊ မသြားႏွင့္ဆို
တားရင္းငိုသည္၊ ငါ့ကိုတြယ္ငင္
သံေယာဇဥ္ႏွင့္၊ သည္တြင္ငါေမြ႕
သည္ေငြ႕ငါလံွဳ၊ သည္ဘံုငါ့နန္း
သည္လမ္းငါေလွ်ာက္၊ ဆံုးခန္းေရာက္ျပီ
တေထာက္နားျပီး၊ ငါခရီးကို
ငါ့ခ်ည္းသက္သက္၊ ခရီးဆက္အံ့
တန္႕လွ်က္မေန၊ ပညာေမြျဖင့္
ငါ့ျပည္အက်ိဳး၊ ငါသယ္ပိုးအံ့
ရိုက်ိဳးစဥ္လာ၊ ျမတ္ဆရာႏွင့္
သီလာတက္က၊ ကၽြန္းညိဳျမကို
ဘ၀တစ္ေကြ႕၊ ငါမေမ့ျပီ
မ်က္ရည္ေ၀့၀ဲ၊ လမ္းအခြဲမွာ
ငါပဲႏွဳတ္ဆက္လိုက္ပါျပီ။ ။

(ကၽြန္ေတာ့္အေမ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္အင္းလ်ားေဆာင္မွာ ေက်ာင္းတက္တုန္းကေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးပါ။ အေမ့ဗီဇပါတယ္လို့ေၿပာလို့့ရမယ္ထင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲကဗ်ာအရမ္းေရးခ်င္တယ္ ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ကဗ်ာေတြက ဟုိေရာက္လိုက္ဒီေရာက္လိုက္နဲ့ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္မွန္းကိုမသိတာ ဟီးဟီး)

ေန၀င္ခ်ိန္

ဂုဏ္ျဒပ္ ႏွင့္ ပကာသန
အလႊာေတြ အထပ္ထပ္နဲ့လူ့ဘဝ..............။

ဓနေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္
လိုက္ၾကရင္းနဲ့ အခ်ိန္ေတြကုန္မွန္းမသိ
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္မွ
ေနာင္ဘဝစာ ငါ့မွာဘာပါသလဲ....????????

ေတြးရင္းေမာ
ေဆးလိပ္နဲ့ ေသာကေျဖ
ယမကာနဲ့ ေမ်ာၾကခ်ိန္
ေျခဖဝါးေအာက္ ငံု့အၾကည့္
ငါ့ၾကမ္းျပင္ မီးတရဲရဲပါလား..................

ငနဲ ၁ ေကာင္ရဲ့ရူးသြပ္ၿခင္းမ်ား

တခ်ိန္တုန္းက
မီးပ်က္တဲ့ညေတြမွာ လမင္းႀကီးကို ေငးၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္။
တခ်ိ္န္တုန္းက
မီးေမွာင္ေမွာင္နဲ့ မိန္းကေလးအေဆာင္ေရွ့မွာ ဂစ္တာတီးခဲ့ဖူးတယ္။
တခ်ိန္တုန္းက
သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ႀကီးေအာ္ဆိုၿပီး ဆိုင္ကယ္စီးခဲ့ဖူးတယ္။
တခ်ိန္တုန္းက
ေရႊမန္းရဲ့နံနက္ခင္းေတြကို ငိုက္ၿမည္းစြာ ေက်ာ္ၿဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။
တခ်ိန္တုန္းက
ကြမ္းယာေတြစားၿပီး သြားနီနီနဲ့ ေနခဲ့ဖူးတယ္
တခ်ိန္တုန္းက
...................................................

ဟာ စာမေရးတာၾကာေတာ့ ဖီးေတြေတာင္ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲမသိဘူး
လူလဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ့ ေဂါက္ေနၿပီ

အရင္တုန္းကဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လက္ဖက္ရည္တိုက္ၿပီး ကဗ်ာဖတ္ခိုင္းလို့ရတယ္
အခုေတာ့ ငါတေယာက္တည္း ဖီးတက္ေနလိုက္မယ္
ဟာ...လံုး၀ဖီးလ္ ပဲကြာ

(တခါတေလေတာ့လဲ အရင္ကဘ၀ေလးကိုၿပန္လိုခ်င္တယ္ဗ် ညစ္ပတ္တယ္ေၿပာေၿပာ ဆင္းရဲတယ္ေၿပာေၿပာ နိမ့္က်တယ္ေၿပာေၿပာ ကိုယ္ေမြးတဲ့ႏိုင္ငံကိုေတာ့ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လို့မရပါဘူးဗ်ာ မနက္ဆို ဆိုင္ကယ္ေလးစီးၿပီေက်ာင္းသြား သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာဆံုၿပီး ညကေဘာပြဲအေၾကာင္းေၿပာ ညင္းၾကကုန္ၾကနဲ့ေပ်ာ္စရာေတာ့ေကာင္းတယ္ ၿပီးရင္မိန္းထဲက ကတံုးၾကီးဆိုင္မွာ ႏွပ္ေဆးအုန္းသီးေၾကာ္ ၂၀၀ဖိုး၀ယ္ အတန္းသြားတက္ ေန့လယ္ဆိုရွမ္းဆိုင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ထမင္းဆိုင္၁ ဆိုင္ဆိုင္မွာ ထမင္း၀င္စား ညေနအတန္းမရွိရင္ စႏူကာဆိုင္ေရာက္ အိမ္ကေပးတဲ့မုန့္ဖိုးကိုကုန္ေအာင္ေဆာ့ ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ရင္ လက္ဖက္ရည္ေလး ၁ ခြက္၀ယ္ေသာက္ၿပီးအိမ္ၿပန္ ညေနက် မႏၱေလးေတာင္ေၿခကဓါတ္ဆီဆိုင္မွာ ဆီသြားထုတ္ ၿပီးရင္ေဘာ္ဒါေတြအေဆာင္၀င္ၿပီး ေတြ.တယ္သူ ၁ ေယာက္ေယာက္နဲ့ လက္ဖက္ရည္သြားေသာက္ ညေန ၈ နာရီေလာက္ဆိုအိမ္ၿပန္ စာေမးပြဲမရွိရင္ စာက်က္ခ်င္ေယာက္ေဆာင္ၿပီး ၀တၳဳေတြဖတ္ ၁၂ နာရီေလာက္ဆိုအိပ္ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္စရာေကာင္းလဲ ဘ၀ေလးက ေပ်ာ္စရာေလးေနာ္ ေၿပာရင္းနဲ့အခုေတာင္ၿပန္ခ်င္လာၿပီ လုပ္ၾကပါဦး)

လြမ္းခ်င္းႏွင့္အတူၿဖတ္သန္းေနရေသာဘ၀တေကြ.

ငါ့အသက္ႏွစ္ဆယ္ လူ့ေလာက၀ယ္တင့္ဖို့
တိုင္းၿပည္ကိုစြန့္ နယ္ေၿမသစ္မွာရြက္ကုန္ဖြင့္လို့ေနခဲ့တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးၾကတယ္
"ငါ့ေကာင္ မင္းေပ်ာ္ေနၿပီလား" တဲ့
မဲ့ၿပံဳးေလးနဲ့သာ ေၿဖလိုက္ရတယ္
"ေပ်ာ္ပါတယ္ကြာ"။

ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာသိ
ငါ့ရင္မွာေတာ့ မခ်ိပါဘူးကြာ။

ဒီမွာစားရတဲ့ထမင္း အေမနယ္ေကၽြးတဲ့ပဲၿပဳတ္ထမင္းေလာက္
ငါမမက္ေမာပါဘူးကြာ
Rihanna သီခ်င္းသံ မနက္မွာအေမ့ဘုရားရွိခိုးသံေလာက္
မခ်ိဳၿမိန္ပါဘူးကြာ
ဖြင့္ထားတဲ့ အဲယားကြန္း အေမခပ္ေပးေနတဲ့ယပ္ေတာင္ေလေလာက္
ငါ့ရင္ကုိ မေအးေစပါဘူးကြာ
နယ္ေၿမသစ္မွာေနသားက်ေပမဲ့ ၁၈ႏွစ္တာေနခဲ့တဲ့
အေမ့အိမ္ေလာက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာမလံုၿခံဳဘူး။

ညဘက္ဆို စိတ္ကူးနဲ့ရူးၿပီး အိမ္ၿပန္ရတာလဲ
အႀကိမ္ေပါင္းတေသာင္းမကေတာ့ဘူး
ဒီတေခါက္အေၿခေနေပးရင္ေတာ့ အေမ့ရင္ခြင္ရိပ္မွာ
တေရးေလာက္ေတာ့ အိပ္စက္ခြင့္ရခ်င္ေသးတယ္။

အိမ္လြမ္းလို့ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံမ်ားရယ္
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ငါ့ေရွ့မွာ မဆိုပါနဲ့ေတာ့လားကြယ္။

၁၃.၈.၂၀၀၈ မနက္ ၃နာရီ ၂၂မိနစ္
(ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို လြမ္းလို့ အိပ္မရတာနဲ့ ထေရးလိုက္တဲ့ကဗ်ာေလးပါဗ်ာ)

ခ်စ္သူ့အေၿဖ

မနက္အိပ္ရာထမုန္.စားသြားဖို.ၿပင္
ရူးေၾကာင္တဲ့အေတြးနဲ.လမ္းတခြင္ငါေငးေနတုန္း
ဖူးေရာင္တဲ့သူ.မ်က္ႏွာ(အိပ္ပုတ္ႀကီးသၿဖင့္)
ၿဖတ္ခနဲလွမ္းၿမင္
ငမ္းငမ္းတက္ငါ့အခ်စ္က
၀ုန္းကနဲႏုိးထလိုက္ေတာ့
ဖတ္ကနဲၾကြငါ့ေၿခက
သူမဆီအေရာက္သြား
ခ်စ္စကားပါးေလေတာ့
ၿဖန္းကနဲေနတဲ့သူ.အေၿဖမွာ
ငါ့ပါးႏွစ္ဖက္နီေလေတာ့သည္..။။

(အဲဒီလိုၿဖစ္ရင္ဘယ္လုိလုပ္မလဲ မနက္ေစာေစာ ပါးနီနီၾကီးနဲ့ ဟီးဟီး )

ဆက္ရန္ရွိသည္

ငါ့မွာအလြမ္းေတြေ၀ေနလို့
နင့္ဆီက အနမ္းေတြကို မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့မိပါဘူး....။။

နင့္အတြက္ ငါဟာ တခန္းရပ္ၿပဇာတ္တပုဒ္ၿဖစ္နိင္ေပမယ့္
ငါ့အတြက္ေတာ့ နင္ဟာ တရုတ္သိုင္းကားလို
ဇာတ္လမ္းတြဲ တစ္ခုပါပဲ...
ဘယ္အခ်ိန္ဇာတ္သိမ္းမလဲလို့ ေမွ်ာ္တလင့္လင့္နဲ့
ေစာင့္စားေနတဲ့ ငါ့ကို မီးေတာ့ၿဖတ္မၿပစ္လိုက္ပါနဲ့ဟာ...။

နင့္ဆီက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ေပမယ့္
နင္ကေတာ့ ငါ့ရဲ့အတြင္းအားေတြ အကုန္လုံးကို
ယူသြားခဲ့တယ္ေလ......။

ငါ့မွာအေမာေဖါက္လို့ ေသာကေရာက္ခ်ိန္မွာ
နင္က ေဟာတစ္ေရာက္ ေဟာတစ္ေရာက္ တဲြခဲ့တယ္ေလ...
ငါ့ရင္ေတြ ပူခဲ့ေပမယ့္
နင္တစ္ခါၾကဴလိုက္ရင္ ေပ်ာက္သြားၿပန္တယ္..။

နင့္ရဲ့မလိမ့္တပတ္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္
ငါ့ဦးေႏွာက္လည္း လိပ္ပတ္မလည္ေတာ့ဘူး.......။

ေနာက္ဆံုး
နင္ေပးခဲ့တဲ့ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္
ငါ့ပခံုးမွာ အမာရြတ္တက္ေတာ့မွ...
ငါ့ကိုယ္ငါ သိလိုက္ေတာ့တယ္.....။

ဘာမွန္းမသိတဲ့ ကဗ်ာေတြေရးၿပီး
ဘ၀ရဲ့ေနရက္ေတြ ဘယ္လိုကုန္းသြားမွန္း
မသိလိုက္ခ်ိန္လိုက္မွာ ဘာဆက္ေရးရမွန္းမသိလို့
ဆက္ရန္္ရွိသည္ေပါ့......။။။။

ႏြားကိုကိုဧ။္ဂႏၱ၀င္ေၿမာက္တမ္းခ်င္း

မာနေတြသိကၡာေတြရဲ့ေနာက္မွာ
နင္ကိုအရမ္းခ်စ္တဲ့ႏွလံုးသား
ရွိတယ္ဆိုတာ
ငါ့ကိုယ္ငါသိရက္နဲ့ညာေနခဲ့တယ္
မိန္းမေတြကိုအၿမဲတမ္းခပ္ထန္ထန္ဆက္ဆံခဲ့ေပမဲ့
နင့္ ၁ ေယာက္ကိုေတာ့ငါခ်စ္တဲ့တာ
အမွန္ပါ
ငါ့အခ်စ္ေတြကိုမသိမ္းဆည္းႏိုင္ေတာ့လို့
ဖြင့္ေၿပာမိတဲ့တေန့ဟာ
ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီဆိုတာ
ငါမသိခဲ့ဘူးေလ
တၿခား ၁ ေယာက္ကိုေပးထားၿပီးၿဖစ္တဲ့
နင့္အခ်စ္ေတြကိုတမ္းတရင္း
ေက်ာခိုင္းခဲ့ရတဲ့
ငါ့အၿပန္လမ္းမွာ နင့္မ်က္ႏွာေလးနဲ့
နင့္အၿပံဳးေတြစိုးမိုးေနခဲ့တယ္ဆိုတာကိုေတာ့
နင္သိခဲ့မယ္မထင္ပါဘူး
နင့္ခ်စ္သူကိုရႊမ္းလဲ့စြာၾကည့္တဲ့အၾကည့္ေတြ
ငါဘယ္ေတာ့မွမရႏုိင္ေတာ့ပါဘူးဟာ
အခ်စ္ဟာတခ်ိဳ့အတြက္ တခဏတာလို့
ဆိုေပမဲ့
ငါ့အတြက္ေတာ့ တဘ၀စာအမွတ္တရပါပဲ
တခ်ိန္ကေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ေလးေတြက
အခုထိငါ့အေတြးေတြကို
ၾကီးစိုးေနဆဲပါပဲ
စကားေၿပာမေကာင္းတဲ့ငါကပဲမွားတာလား
စိတ္ကူးေတြနဲ့ေပ်ာ္ၿမဴးတတ္တဲ့နင္ကပဲ
မွန္ခဲ့တာလား
ဘ၀ကိုလက္ေတြ.က်က်ေၿပာၿပီး
လမင္းကိုနင့္အတြက္မယူေပးနိုင္ဘူးလို့
ေၿပာမိတာငါ့အမွားလား

ၿပန္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့နင့္အၾကင္နာေတြကို
တမ္းတရင္းအိပ္စက္ခဲ့ရတဲ့
ငါ့အထီးက်န္ညေတြမွာ
နင့္အၿပံဳးေတြဟာ တရံတခါစိုးမိုးေနဆဲပါဟာ

ရင္ထဲကကဗ်ာေလး ၁ ပုဒ္

တစ္ေန့တစ္ေန့၊ ေရြ့ေရြ့ကုန္ၿပန္
မနက္ၿဖန္ေပါ့၊ ေၿပာေတာ့ေၿပာမည္၊
စိတ္ၾကံရည္လ်က္၊ ႏႈတ္ကခက္ေတာ့၊
အိပ္မက္ေတြပဲ က်န္တယ္ေလ။

ဆရာေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ့ကဗ်ာေလးပါ
ကၽြန္ေတာ္အရမ္းၾကိဳက္လို့တင္ေပးလိုက္ပါတယ္
အစ္ကိုတေယာက္ဆီကရတာပါ
ကဗ်ာနာမည္ကေမ့ေနပါၿပီ
သိတဲ့သူရွိရင္ေက်းဇူးၿပဳၿပီးေၿပာေပးပါ