မြန္းမံၿပင္ဆင္ၿခင္း

ကၽြန္ေတာ့္အရင္ visitor counter က ဘယ္လိုၿဖစ္လဲမသိဘူးဗ်ာ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး အဲဒါနဲ့ ဒီေန့အသစ္ထပ္လုပ္တာ အသစ္ကလဲ 0 ကေနစလို့မရဘူး 1000 ကေနပဲ စေနတယ္ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ့ ေလွ်ာက္လုပ္ေနလို့လား မသိပါဘူးဗ်ာ ေနာက္ေန့မွပဲ အသစ္ထပ္လုပ္ေတာ့မယ္ ဒီညေတာ့ အိပ္မယ္ေၿပာရင္းနဲ့ တင္ ၄ နာရီခြဲေတာ့မယ္ 1000 နဲ့ပဲ စထားလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ ဒီပံုေလးလဲ ၾကိဳက္လို့ ထပ္မေၿပာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး
အားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစ

ကၽြန္ေတာ္တို့ကတဲ့ပြဲ (၂ )

ဒီေန့ တင္စရာကလဲမရွိ စာေရးဖို့စဥ္းစားေတာ့လဲအေၾကာင္းအရာက ရွာမေတြ့တာနဲ့ ေက်ာင္းက သံခ်ပ္ေလး နဲ့ အဆိုေတာ္တခ်ိဳ့ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ professional ေတြမဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ေရးၿပီး ကိုယ္တိုင္ပြဲေလးၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အထူးပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္...
LONG LIVE IMF!!! :)



သံခ်ပ္ေမာင္တို့လာၿပီေနာ္







ဦးေရႊရိုး နဲ့ ေဒၚမိုး





မန္းေတာင္ရိပ္ခိုတဲ့ သၾကၤန္မယ္မ်ား





"ၾကာပါတယ္ကြာ" တဲ့ ဂ်င္နီက





ဗီလိန္ အိတ္ၾကီး



(ေနာက္ေန့မွ ထပ္ၿပီးတင္ပါဦးမယ္ ဒီညေတာ့ ဘယ္လိုၿဖစ္လဲမသိပါဘူးဗ်ာ ၃ မိနစ္ေလာက္ပဲၾကာတဲ့ upload က တခါတင္ရင္ တခုကို နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာတယ္ ဒီဗီဒီယိုေလး ၆ ခုကို ၃ နာရီေလာက္ၾကာတယ္ဗ်ာ ၂ နာရီလဲခြဲသြားၿပီ ဆက္တင္ရင္ ကၽြန္ေတာ္လဲ ညအိပ္ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး မနက္ေက်ာင္းသြားတက္လိုက္ပါဦးမယ္ :D )

အားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ

ကၽြန္ေတာ္တို့ကတဲ့ပြဲ :)

ကၽြန္ေတာ္တို့ Singapore Informatics Thingyan ကို ၂၄.၅.၂၀၀၉ မွာက်င္းပခဲ့ပါတယ္ ဒီပြဲေလးကိုၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို့ေက်ာင္းသားေတြ ဧပရယ္လေလာက္ ထဲကၾကိဳတင္လုပ္ခဲ့ရတာပါ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ဒီပြဲေလးကိုလုပ္ရတာ ပင္ပန္းေပမယ့္ ေနာက္တခါထပ္ၿဖစ္ခ်င္ပါေသးတယ္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလြန္းလို့ပါ မနက္ဆိုေစာေစာထ ေက်ာင္းသြား သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး အလုပ္လုပ္တာကနည္းနည္း ဟိုေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္နဲ့ ေပ်ာ္စရာၾကီး ေန့ခင္းကရင္ ၿပဇာတ္တိုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထိုင္ၾကည့္ သူတို့ဟာသေတြကိုရီ ညေနက်ရင္ ပင္ပန္းတာ အေၾကာင္းၿပ ဟဲဟဲ ဘာညာသာဒကာ ဘီယာေသာက္ေပါ့ဗ်ာ ဟဲဟဲ ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္ ပြဲၿပီးတဲ့ေန့ကဆို ဆန္ၿပဳတ္ေရာင္းတဲ့သူေတြ ဘာေတြေတာင္ရွိတယ္ (နာမည္ေတာ့ ထည့္မေၿပာေတာ့ဘူးေနာ္ ေတာ္ၾကာ အရိုက္ခံရမွာေၾကာက္လို့ ဟဲဟဲ) ဘာပဲေၿပာေၿပာပါ ဒီသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ ဒီလိုပြဲေလး ေနာက္တခါေတာ့လုပ္ခ်င္ေသးပါတယ္



ေက်ာင္းက MD Mr. Alan Phua မွသၾကၤန္ပြဲေတာ္ကို ဖဲၾကိဳးၿဖတ္ဖြင့္လွစ္ေပးစဥ္




အခမ္းအနားစေတာ့မယ္


သၾကၤန္မယ္ေတြေပ်ာ္ပါေစ





ေဒးဗစ္သာေအးႏွင့္ ရာဇာေလာဘ (ၿပဇာတ္)






ရွာပံုေတာ္မင္းသားၾကီး





ဦးေရႊရိုးနဲ့ေဒၚမိုး





သံခ်ပ္ေမာင္မ်ား




ပြဲကလဲမစေသးဘူး






IMF အဖြဲ့သားေတြ




ေဟးလားေမာင္တို့ ၀ါး.............................



ေမာေတာ့ေမာတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ မေမာဘူး




Big Bag နဲ့အတူခုန္ခဲ့ၾကတယ္






ဒရမ္ေပါက္ေအာင္ တီးပစ္မယ္



security မ်ား


ေအာင္ၿမင္စြာ အဆံုးသတ္ၿပီးေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသူမ်ား





အခု စာအရမ္းေရးခ်င္ေနတာနဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာရွိတဲ့ပံုေလးေတြနဲ့ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ၿဖစ္ေအာင္ ေရးလိုက္တာပါ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ပံုေတြကိုေတာ့ ေနာက္ေန့မွ ရွာၿပီးတင္ေပးေတာ့မယ္ အားလံုးပဲက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ

နတ္ဆိုးၿပန္လာၿခင္း

ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားတာ ၆ လေလာက္ရွိၿပီဗ်ာ ဒီၾကားထဲမွာ စာေမးပြဲၿပီးေတာ့ အိမ္ၿပန္သြားတာနဲ့ လံုးလံုးကို မ၀င္ၾကည့္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး ဒါေပမဲ့ မလုပ္တတ္ လုပ္တတ္နဲ့ အပင္ပန္းခံၿပီး လုပ္ထားရတဲ့ ဘေလာ့ေလးဆိုေတာ့လဲ မေမ့ဘူးဗ် အခု ညေနလဲ တေယာက္ထဲထိုင္ေနတာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ့ ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ ေတြးေနတာ ဘေလာ့ေလးကို သတိရတာနဲ့ ၿပန္ေရးလိုက္တာပါ ကၽြန္ေတာ္ ပို့စ္အသစ္မတင္ပဲ ပစ္ထားခဲ့တဲ့ ဘေလာ့ေလးကို လာလည္ေပးၾကတဲ့ ဘေလာ့ဂါအကို အစ္မေတြ အားလံုးကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္

စိတ္ကူးယဥ္ပံုရိပ္မ်ား

၀ွိုက္ က tag ထားတာၾကာပါၿပီ
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေက်ာင္းကပိတ္ထားေတာ့ အရင္တုန္းက ဂိမ္းမေဆာ့ရတာ အတိုးခ်ၿပီးေဆာ့ေနတာနဲ့ ဘေလာ့ေလးကို လွည့္မၾကည့္ၿဖစ္ဘူး အခုမွေရးၿဖစ္တာ မေလးစားသလိုၿဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္
ကၽြန္ေတာ္က အသက္သာ ၂၀ ေက်ာ္ေနတာ (ေၾကညာ၀င္ၿခင္း ဟီး) အခုထိ ကေလးလိုပဲ ဂိမ္းေဆာ့တယ္ဆို ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ေဆာ့တာ အခ်ိန္မၾကည့္လို့ ထမင္းဆိုင္ပိတ္ၿပီး ညစာမစားရတဲ့ညေတြက လဲမနည္းေတာ့ဘူး ဟီး ေၿပာခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ေၿပာေနတာ လိုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး

စိတ္ကူးယဥ္ေတာ့မယ္ေနာ္

စိတ္ကူးယဥ္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ စဥ္းစားမိတာေလးတခု ရွိတယ္
ငယ္ငယ္တုန္းက အသက္ ၁၆ ၁၇ ေလာက္တုန္းက စိတ္ကူးေတြနဲ့ အခုစိတ္ကူးေတြက မတူေတာ့ဘူးဗ်
စကားၾကီးစကားက်ယ္ေၿပာတာေတာ့ ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ
ဒါေပမဲ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာစိတ္ကူးယဥ္မလဲဆိုရင္
ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ေကာင္မေလးအေၾကာင္းတို့ ဆိုင္ကယ္တို့ေပါ့ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္က မႏၱေလးသားဗ် မႏၱေလးမွာေမြးတာေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမဲ့ ၅ တန္းကစၿပီး မႏၱေလးမွာေက်ာင္းတက္ခဲ့တာ အသက္ ၂၀ ထိေပါ့ဗ်ာ
ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလးေနခဲ့တာ ၿပီးေတာ့ မႏၱေလးကိုၾကိဳက္လို့ဗ်
မနက္ ေက်ာင္းသြားတိုင္း ေဆာင္းတြင္းဆို ႏွင္းေတြ ၿမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ က်ံဳးနဲ့နန္းေတာ္ရဲ့ ၿမင္ကြင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္အၾကိဳက္ဆံုးရွဳခင္းေတြေပါ့ဗ်ာ မနက္ေစာေစာ ဆိုင္ကယ္ေလးစီးၿပီး ေက်ာင္းသြားရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ့မွလဲလို့မရဘူးဗ်
အဲဒီေတာ့ အဲဒီအရြယ္တုန္းက ဆိုင္ကယ္ကို စိတ္ကူးယဥ္တယ္ဗ်ာ ဘယ္ဆိုင္ကယ္ကို ငါစီးရရင္ေကာင္းမွာပဲေပါ့
လူငယ္ဘ၀က စိတ္ကူးေတြေပါ့ဗ်ာ
ဘယ္ေကာင္မေလးက ငါ့ရည္းစားၿဖစ္ရင္ေကာင္းမယ္ေပါ့ ဟီးဟီး
နည္းနည္းေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တယ္ ဒါေပမဲ့ သူ့အရြယ္ သူ့ခံစားခ်က္ေပါ့ဗ်ာ
၁၆ ၁၇ တုန္းက ႏွလံုးသားနဲ့စိတ္ကူးယဥ္တယ္ ၿဖစ္သင့္တာထက္ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြ မ်ားတဲ့စိတ္ကူးေတြေပါ့ဗ်ာ

အခုအရြယ္က်ေတာ့ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္က်ေတာ့ စိတ္ကူးေတြက နည္းနည္းလက္ေတြ့ဆန္သြားၿပီဗ်
အေမ့အိမ္မွာေနတုန္းက ေလာကအေၾကာင္းဘာမွမသိ အခ်ိန္တန္ရင္ အေမခူးေကၽြးတဲ့ထမင္းစားၿပီး
ေပါ့တယ္ ငန္တယ္ေၿပာၿပီး ေနခဲ့တာ အခုေတာ့ တေယာက္တည္းေနၿပီး ေရေတာင္ ကိုယ္မထည့္ရင္ ေသာက္စရာမရွိတဲ့ ဘ၀ဆိုေတာ့ ေလာက အေၾကာင္းတေစ့တေစာင္းေတာ့ သိလာၿပီေပါ့ဗ်ာ
ေလာကနဲ့ယွဥ္ၿပီး ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေလွ်ာက္ေၿပာေနတာ အခုထိအိမ္က ပို့ေပးတဲ့ပိုက္ဆံထုိင္သံုးေနဆဲပါပဲ ဟီး

ေၿပာခ်င္တာေတြေၿပာေနတာ ဆိုလိုရင္းမေရာက္ေတာ့ဘူး (၂ ခါရွိၿပီ ) ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီလိုပဲ စကားတခြန္းကို လိုရင္းေရာက္ေအာင္မေၿပာတတ္ဘူး ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္နဲ့ ေရာက္ခ်င္တာေတြ ေရာက္ေရာက္သြားတတ္တာ ဟီး

အခုတကယ္စယဥ္ၿပီေနာ္
....................................................
အခုကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းၿပီးဆိုပါေတာ့ဗ်ာ
ဒီေန့ေအာင္စာရင္းထြက္တယ္ဗ်ာ မနက္က်ေတာ့ အလုပ္ေခၚစာ ၃ ခုက အီးေမးထဲေရာက္ေနတယ္
ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ ပထမအလုပ္က လခ ၃၀၀၀ ဒုတိယအလုပ္က ၂၅၀၀ တတိယအလုပ္က ၂၀၀၀
(အမ်ားၾကီးေတာ့ မွန္းေတာ့ဘူး ဟီး)
အဲဒါနဲ့စဥ္းစားၾကည့္မိတာေပါ့ဗ်ာ
၃၀၀၀ အလုပ္ကို လုပ္ရင္ နည္းနည္းပင္ပန္းမယ္ ဒါေပမဲ့ပိုက္ဆံေတာ့မ်ားမ်ားရမယ္
၂၀၀၀ အလုပ္ကို လုပ္ရင္ လူေတာ့နည္းနည္းသက္သာမယ္ ဒါေပမဲ့ပိုက္ဆံက နည္းနည္း နည္းတယ္ဗ်
၂၅၀၀ အလုပ္ကို လုပ္ရင္ လူလဲသိပ္မပင္ပန္းဘူးေပါ့ဗ်ာ ပိုက္ဆံလဲမဆိုးဘူးေပါ့ဗ်ာ
(နည္းနည္းေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ဆန္တဲ့အေတြးေနာ္ ဟီး)
အဲဒါနဲ့ ၂၅၀၀ အလုပ္ပဲ ၀င္လုပ္လိုက္တယ္ဗ်ာ
မဆိုးပါဘူး (ဘာလုပ္ရတာလဲဆိုတာေတာ့ ေတြးမၾကည့္ရေသးဘူး ေနာက္မွစဥ္းစားၾကည့္မယ္)
လူလဲသိပ္မပင္ပန္းဘူး
ကၽြန္ေတာ္ ၁ ေယာက္စာက ၂၅၀၀ ဆိုပိုေတာင္ေနေသးတယ္
ပထမဆံုးလခထဲက ၁၀၀၀ ကို အေဖနဲ့အေမ့ကို ပို့ၿပီးကန္ေတာ့မယ္ဗ်ာ
အေမတို့ပို့ေပးခဲ့တဲ့ဟာေတြနဲ့ စာရင္ေတာ့ ၿမဴမွဳန္ေလာက္ပဲရွိပါတယ္
ဒါေပမဲ့ မိဘဆိုတာ နည္းတယ္မ်ားတယ္ ၾကည့္တာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ
သားသမီးက သိတတ္တယ္ဆိုတာေလးကိုပဲ လုိခ်င္ၾကတာပါ
ဒါေပမဲ့မသိတတ္လဲ အၿပစ္ဆိုမွာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ

ဆက္ေၿပာမယ္ေနာ္
အဲဒီလိုအလုပ္လုပ္ရင္း ၁ ႏွစ္ေလာက္ေနေတာ့ ထီေပါက္တယ္ဗ်ာ
(ဘယ္ေလာက္လဲေတာ့ အတိအက်မွန္းမၾကည့္ရေသးဘူး ဟီး နည္းနည္းေတာ့မ်ားတယ္)
ထီေပါက္တဲ့ပိုက္ဆံကို အေဖနဲ့အေမရဲ့ ဘဏ္အေကာင့္ထဲကို တ၀က္ထည့္ေပးမယ္
ပိုတဲ့ပိုက္ဆံကို မႏၱေလးမွာ ၿခံေလးတကြက္၀ယ္မယ္
ဆိတ္ၿငိမ္ရပ္ကြက္ေလး ထဲမွာေပါ့
လူၾကီးေတြက ဆူသံညံသံသိပ္မၾကိဳက္ၾကဘူးေလ

ၿပီးရင္ တထပ္အိမ္ေလး တလံုးေဆာက္မယ္
အိမ္္ေလးကို အၿပာႏုေရာင္ေဆးေလး သုတ္မယ္
အိမ္ေလးထဲမွာ ေရကန္ေလးထားမယ္ အဲဒီထဲမွာ ၾကာပင္ေလးေတြစိုက္မယ္
ၿခံထဲမွာ ႏွင္းဆီပင္ေလးေတြ စိုက္ထားမယ္ (အေမကို ႏွင္းဆီၾကိဳက္တယ္ ပန္းေတြပြင့္ရင္ ဘုရားမွာပူေဇာ္ရတာေပါ့ ကုသိုလ္လဲရတယ္)
ၿပီးရင္ စံပယ္ပင္ေလးေတြလဲ စိုက္ထားမယ္
မနက္ေစာေစာ စံပယ္ပန္းေလးေတြပြင့္တာ ၾကည့္ရတာ အရမ္းစိတ္ၾကည္ႏူးဖို့ေကာင္းတယ္
ဒါေပမဲ့ အပင္ေတြေတာ့အမ်ားၾကီး မစိုက္ဘူး
ေၿမြေတြဘာေတြ ရွိမွာစိုးလို့

ၿပီးရင္ ေခြးေလးတေကာင္ေမြးမယ္
အိမ္လဲ ညေရးညတာ အေစာင့္ရတာေပါ့
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အခန္းေလးထဲမွာ မွန္ကန္ေလးနဲ့ အိမ္ဂ်ယ္ငါးေလး ႏွစ္ေကာင္ေမြးထားမယ္
စကားမစပ္ေၿပာရဦးမယ္
ကၽြန္ေတာ္က ငါးေလးေတြေမြးရတာ ၀ါသနာပါတယ္
မႏၱေလးမွာတုန္းက ငါးေတြေမြးထားတာ အမ်ားၾကီးပဲ
အခုေတာ့ အေၿခအေနအရ မေမြးႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ
ေရႊငါးေတာ့ မေမြးေတာ့ဘူး ဒီေကာင္ေတြက အစားလဲၾကီးတယ္ ၿပီးေတာ့ မစင္တအားစြန့္တာ
ခဏေနရင္ ကန္ကညစ္ပတ္ေနၿပီ
ခဏခဏ ေရလဲေပးရတယ္
အိမ္ဂ်ယ္ေလးေတြက်ေတာ့ ေရႊငါးေတြေလာက္ အစားလဲမၾကီးဘူး
ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးကူးၿပီး ေရကလဲ တလတခါေတာင္ လဲေပးစရာမလိုဘူး
တခါတေလစိတ္ညစ္ရင္ ငါးကန္ေလးေရွ့မွာ ၁ နာရီေလာက္ထိုင္ၿပီး ၾကည့္ေနလိုက္ရင္
စိတ္ညစ္တာေတြ ေပ်ာက္သြားေရာ
အဲဒါေၾကာင့္ ငါးကန္ေလးေတာ့ထားမယ္

အဲဒါနဲ့ စကားမစပ္ေၿပာဦးမယ္ ဟီး
ကၽြန္ေတာ္တခါက ငါးေတြေရာင္းတဲ့ဆိုင္က ဦးေလးၾကီးကို ေမးၾကည့္ဖူးတယ္
ဒီလို ကန္ထဲမွာေလွာင္ထားတာ အကုသိုလ္မရဘူးလားလို့ပါ
သူကေၿပာတယ္ ဒါသူတို့သဘာ၀ပဲေလတဲ့
မင္း သူတို့ကို သနားလို့ ေၿမာင္းထဲသြားလြတ္ၾကည့္ပါလား
ညစ္ပတ္ေနတဲ့ေရထဲမွာ တနာရီေတာင္မခံဘူး ခ်က္ခ်င္းေသမွာတဲ့
သူေၿပာေတာ့ ဟုတ္သလိုေတာ့ရွိသား
စာဖတ္သူေတာ့ ဘယ္လိုၿမင္လဲ မသိဘူး

ေၿပာရင္းနဲ့ လိုရင္းေပ်ာက္ၿပန္ၿပီ
ဆက္ေၿပာမယ္ေနာ္ ဟီး
ၿပီးရင္ အိမ္မွာ မနက္တိုင္းဆြမ္းခံၾကြဖို့ အေမတို့ကိုးကြယ္တဲ့ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက ကိုယ္ရင္ႏွစ္ပါးေလာက္ သြားပင့္မယ္
မနက္ေစာေစာ အိမ္ကိုဆြမ္းခံၾကြတဲ့ ကိုယ္ရင္ေလးေတြကို ဆြမ္းေလာင္းရတာ တကယ္ၾကည္ႏူးဖို့ေကာင္းတယ္
ကိုယ္ရင္ေလးကို ပင့္ရတဲ့အေၾကာင္းက ဦးဇင္းၾကီးေတြက ဆြမ္းသိပ္မရွားဘူးဗ်ာ
ကိုယ္ရင္ေလးေတြက်ေတာ့ အသက္ကလဲငယ္
ၿပီးေတာ့ သာသနာကိုၾကည္ညိဳလို့သာ အမိအဖေတြနဲ့ခြဲၿပီး လာေနေနၾကတာ
မ်ားေသာအားၿဖင့္က ရြာကလာၾကတာမ်ားတယ္ဗ်ာ
အဲဒီေတာ့ မ်ားေသာအားၿဖင့္ ကိုယ္ရင္ေလးေတြက ဆြမ္းရွားတယ္ဗ်
ကိုယ္ရင္ေလးေတြကို ဆြမ္းေလာင္းေတာ့ အိမ္လဲကုသိုလ္ရ
ကၽြန္ေတာ္လဲ ကုသိုလ္ရတာေပါ့ဗ်ာ

ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မႏၱေလးအိမ္နားက ကားဂိတ္က ဦးရွမ္းၾကီးကို ကားေမာင္းဖို့ေခၚထားမယ္
ဦးရွမ္းဆိုတာ အသက္ ၄၅ ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ
ကၽြန္ေတာ့္ကို အရမ္းခင္တာ သူ့ညီေလးလိုပဲ လိုတာအကုန္လုပ္ေပးတယ္
ပိုက္ဆံလိုခ်င္လို့ ဟုတ္ဘူးေနာ္ ေစတနာသက္သက္နဲ့ကို ကူညီတာ
အရက္မေသာက္ ေဆးလိပ္မေသာက္ တကယ္လူေကာင္းၾကီး
သူ့ကိုေခၚထားေတာ့ အိမ္မွာလူၾကီးအေစာင့္လဲရတယ္
ကၽြန္ေတာ္က အလုပ္ကိစၥေတြရွိေနေတာ့ သြားလိုက္ၿပန္လိုက္ဆိုေတာ့ အိမ္မွာသိပ္ေနႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး ဟဲဟဲ
အေဖကလဲ လားရွိဳးမွာဆိုေတာ့ အိမ္မွာ ေယာက်ာ္းတေယာက္ရွိတာ
အားကိုးရတာေပါ့ဗ်ာ

ၿပီးေတာ့ အသက္ ၄၀ ေလာက္ရရင္ေတာ့ ၿမန္မာၿပည္မွာပဲၿပန္ေနေတာ့မယ္ဗ်ာ
ဘယ္ေနရာေတြ ဘယ္ေလာက္တိုးတက္တယ္ပဲေၿပာေၿပာ
ကိုယ့္တိုင္းၿပည္ေလးပဲ ကိုယ္ခ်စ္တယ္ဗ်ာ
အသက္ၾကီးရင္ေတာ့ ၿမန္မာၿပည္မွာပဲ ၿပန္ေနမယ္
အေမတို့ အေဖတို့လဲ အသက္ၾကီးၿပီေတာ့ မိဘနားမွာပဲ ေနၿပီးေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ
ေၿပာမယ့္သာေၿပာရတာ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္က ကေလးေပမယ့္ တခုတခုကိစၥဆို ကၽြန္ေတာ္ပဲလုပ္ေပးေနက်
လက္တုိလက္ေတာင္း မီးစက္ၿပင္ေပါ့ဗ်ာ အဲဒီလိုေလးေတြလုပ္ေပးေနက်
တခါတခါ အေမဖုန္းဆက္ရင္ေၿပာတယ္ ငါ့သားမရွိတာ အေမအၿပင္သြားရင္ေတာင္ လိုက္ပိ့ုေပးမဲ့သူ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့
အသက္ ၃၀-၃၅ ေလာက္က်ရင္ေတာ့ အေဖ အေမ အနားမွာပဲေနေတာ့မယ္ဗ်ာ

ေၾသာ္တခုက်န္ေသးတယ္
အိမ္ေထာင္လား ဟီး ဒါကေတာ့ အေမေပးစားရင္ေတာ့ယူမယ္
ကိုယ့္အစြမ္းအစနဲ့ကေတာ့ ဂိမ္းထဲကေကာင္မေလးပဲရမွာ ဟီးဟီး
အေမမေပးစားေတာ့လဲ လူပ်ိဳၾကီးေပါ့ဗ်ာ ဒါလဲတမ်ိဳးေကာင္းပါတယ္
အပူအပင္မရွိေတာ့ဘူးေပါ့

ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးေလးေတြပါ
၀ွိဳက္ေရ ေရးလိုက္ၿပီေနာ္
အၾကာၾကီးေနမွ ေရးတာ မေလးစားလို့ဟုတ္ဘူးေနာ္
အခုမွစိတ္ကူးေလးရလို့
စဥ္းစားေနတာေတာ့ၾကာၿပီ
အခုမွ စိတ္ကူးရလို့ ထေရးလိုက္တာ



ဒါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ အိမ္ဂ်ယ္ငါးေလးပါ
ႏွစ္ေကာင္တြဲပံုရွာတာ မေတြ့လို့

စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ့္ငါး

အတိတ္ေတြက မွုန္၀ါးေပမယ့္
ငါတို့ႏွစ္ဦး ဇာတ္လမ္းမွာ တခ်ိဳ့ေနရာက
အေကာင္းအတိုင္းရွိေနဆဲပါပဲ
ဟိုတကြက္ ဒီတကြက္ ပိတ္သားထက္
အရင္လို ၾကည့္မေကာင္းေပမဲ့ ၿမင္ရတယ္

အဓိပါယ္မရွိတာ သိေပမယ့္
တခါတေလ တိုက္ဆိုက္မွုေတြ ရွိလာေတာ့လဲ
အမွတ္တမဲ့ မင္းကို လြမ္းပါတယ္
အေပၚယံ ရွပ္ထိေသာ ဒဏ္ရာမဟုတ္ေတာ့
လြယ္ကူစြာနဲ့ / လြယ္လြယ္ ငါ ေမ့မရဘူးကြယ္
ေတြ့ရင္ မွတ္မိဦးမယ္ ထင္ပါတယ္
ႏွစ္ေတြ လေတြက အေတာ္ၾကာၿပီပဲ

ဘယ္ဆီကို မင္း ေရာက္ေနမလဲ
ဘာေတြကို မင္း လုပ္ေနမလဲ
ဘယ္သူနဲ့ မင္း ရွိေနမယ္
ေတြးမိပါတယ္ ၿပန္လြမ္းေမာရင္းနဲ့
ၿပန္စဥ္းစားရင္းနဲ့ သတိရပါတယ္

ဘာေတြကို မင္း လုပ္ေနမလဲ
ဘယ္သူနဲ့ မင္း ရွိေနမယ္
ေတြးမိပါတယ္ ၿပန္လြမ္းေမာရင္းနဲ့
ၿပန္စဥ္းစားရင္းနဲ့
တခါတေလ ငါ သတိရပါတယ္



(ကိုေလးၿဖဴရဲ့ ေနာက္ဆံုးေခြထဲက သီခ်င္းေလးပါ အရမ္းၾကိဳက္လို့တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ဟီး စာေရးစရာမရွိလို့ ေလွ်ာက္လုပ္တာလဲ နည္းနည္းပါတယ္)

စာေရးရန္ေခါင္းစဥ္ရွာၿခင္း

ဒီလ ၁၅ ရက္ေန့ကစၿပီး စာေမးပြဲေတြၿပီးၿပီဗ်ာ အဲဒါနဲ့အရင္တုန္းက သိပ္မေဆာ့ရတဲ့ဂိမ္းကို အခုအတိုးခ်ေဆာ့ေနလို့ စာသိပ္မေရးၿဖစ္တာ (ေလွ်ာက္ေၿပာတာ စာေမးပြဲရွိလဲ နည္းနည္းေတာ့ေဆာ့တာပဲ ဟီး) စာမေရးၿဖစ္ေပးမဲ့ ဘေလာ့ေလးကိုေတာ့ ေန့တိုင္း၀င္ၾကည့္ၿဖစ္ပါတယ္ ၿပီးေတာ့ စာေရးတာကလဲ အေၾကာင္းအရာတခုခုကို ခံစားၿပီးေရးမွ ေရးစရာကထြက္လာတာ (ဤေနရာတြင္ ေလသံသည္ နည္းနည္း ဆရာၾကီးဂိုက္ဖမ္းလိုက္သည္) အခုက အၿပင္လဲသိပ္မသြားၿဖစ္ေတာ့ ေရးစရာအေၾကာင္းအရာလဲ သိပ္မေတြ့ဘူးၿဖစ္ေနတယ္ ဒီေန့ေတာ့ အၿပင္သြားစရာကိစၥေလး တခုေပၚလာတယ္ ၿပန္လာရင္ေတာ့ ေရးစရာ အေၾကာင္းတခုခုေလာက္ေတာ့ရမယ္ထင္တာပဲဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးကို အသစ္မတင္လဲ လာလည္ေပးတဲ့ ဘေလာ့ဂါေနာင္ေတာ္ၾကီး အစ္မေတာ္ၾကီးအေပါင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ

ဗိုက္ဆာေနလား ဟီး

ဒီေန့ အိမ္သာ ထဲေလွ်ာက္သြားရင္းေတြ့တဲ့ပံုေလးပါ
ဂ်ီေတာ့ထဲမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ လိုက္ေပးၿပီး ဒုကၡေပးၿပီးသြားၿပီ ဟီး
ေလာေလာဆယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲဗိုက္ဆာေနတာ ပိုဆာသြားၿပီ
ဘယ္သူေတြဘာပဲေၿပာေၿပာ ညစ္ပတ္တယ္ေၿပာေၿပာ ယင္ေကာင္ေတြနဲ့ပဲေၿပာေၿပာ ဒီလိုဒုတ္ထိုးဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္စားရတာ လံုး၀မိုက္တယ္ဗ်ာ ဆိုင္ကထည့္ေပးတဲ့ဟင္းရည္ေလး ေသာက္လိုက္ ၾကက္သြန္ၿဖဴေလးကိုက္လိုက္ ဒုတ္ထိုးေလးစားလိုက္နဲ့ ဟီး ေၿပာရင္းနဲ့ေတာင္စားခ်င္လာၿပီ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလုိ ခံုပုပုေလးေတြနဲ့ ထိုင္စားရတဲ့ အရသာက ဘာနဲ့မွမလဲႏိုင္ဘူးဗ် အရမ္းမိုက္တာ

ေနာက္ၿပီး လူငယ္ေတြအၾကိဳက္ဆံုးက လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေပါ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ဆို အဲဒီခံုပုပုေလးေတြ ရွိတဲ့ဆိုင္ပဲေရြးထိုင္တာ ၿပီးေတာ့ ဂ်ီးတက္ေနတဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းခြက္ေလးနဲ့ ေရေႏြးအိုး ၅ အိုးေလာက္ကုန္ေအာင္ထိုင္ေသာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ ဗရုတ္သုတ္ခေတြ ေလွ်ာက္ေၿပာနဲ့ လံုး၀ဖီးဗ်ာ

ဘယ္ေလာက္ၾကီးပဲတိုးတက္တယ္ေၿပာေၿပာ သန့္ရွင္းတယ္ပဲေၿပာေၿပာ ဒီမွာေရေႏြးၾကမ္းမေၿပာနဲ့ ေရေတာင္အလကားတိုက္တဲ့ဆိုင္မရွိဘူး ရုပ္၀တၳဳေတြတိုးတက္ေပမဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြက ေနာက္ၿပန္ဆြဲေနေတာ့ ဘာအဓိပါယ္ရွိမွာလဲဗ်ာ

ဟိုေန့က ရထားစီးတုန္းကေတြ့ခဲ့တာေလး တခုကိုေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္
စကားစပ္မိလို့ပါ
အဲဒီေန့က ေန့လည္ဘက္ ေက်ာင္းကစာေမးပြဲေၿဖၿပီးၿပန္လာတာေပါ့ဗ်ာ
အရင္တုန္းက ဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းဆင္းရင္ အိမ္တန္းမၿပန္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ ေလွ်ာက္သြားေသးတယ္
အဲဒီေန့ကေတာ့ အိပ္ေရးကလဲပ်က္ေနေတာ့ အိမ္တန္းၿပန္ခဲ့တာ
(ေၿပာရင္းနဲ့ ဆိုလိုရင္းေတာင္ေပ်ာက္သြားၿပီ ဆက္ေၿပာမယ္ေနာ္ ဟီး)

အဲဒါနဲ့ရထားစီးၾကတာေပါ့ဗ်ာ (ဂ်ဳန္း ဂ်ဳန္း ဂ်က္ ဂ်က္)
ေန့လည္ဘက္ဆိုေတာ့ရထားၾကီးက အေခ်ာင္ၾကီးေပါ့ဗ်ာ
ဒါေပမဲ့စိတ္ထဲမွာ သိပ္ဘ၀င္မက်တာေလး တခုေတြ့ခဲ့တယ္
ေကာင္ေလးတေယာက္ထိုင္ေနပံုပါ
အသက္က ၂၀-၂၂ ကၽြန္ေတာ္တို့အရြယ္ေပါ့ (ေၾကညာ၀င္တာ ဟီး)
သူ့က ေၿခေထာက္ကို ခ်ိတ္ထိုင္ေနတာဗ်ာ
သူ့ေဘးက အေဒၚၾကီး မ်က္ႏွာနားေရာက္ေတာ့မယ္
ဒီလိုၿမင္ကြင္း သူတို့လူမ်ိဳးေတြအတြက္ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္
ၿမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္မ်က္စိထဲမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ရဆိုးတယ္ဗ်ာ
ရုပ္၀တၳဳေတြတိုးတက္မွုေအာက္က လူေတြရဲ့စိတ္ဓါတ္ေရးရာ အေၿခအေနေလးတခုပါ
ေငြမ်က္ႏွာတခုကိုပဲၾကည့္တဲ့လူမ်ဳိးေတြဆီမွာ လူၾကီးကိုေလးစားရမယ္ဆိုတဲ့ ေလာကနိယာမ ကိုသြားေၿပာေနလို့လဲ ကၽြဲပါးေစာင္းတီး ၿဖစ္ေနမွာပဲ

ဘယ္ေလာက္ပဲဆင္းရဲဆင္းရဲ ၿမန္မာဆိုတာ ကမၻာေပၚမွာအယဥ္ေက်းဆံုးလူမ်ိဳးပါ
ၿမန္မာလူမ်ိဳးတေယာက္ၿဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲဂုဏ္ယူပါတယ္
(စကားမစပ္ အိမ္သာ ဆိုတာ Friendster လိုမ်ိဳး site ပါ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ လုပ္ထားတဲ့ေနရာေလးပါ)
ေၿပာရင္းနဲ့ ၀က္သားဒုတ္ထိုးေတာင္စားခ်င္လာၿပီ ဟီး ကယ္ၾကပါ

ဘဂ္လားပင္လယ္ေအာ္

ကၽြန္ေတာ္တို့ရဲ့ rocker ၾကီးကိုေလးၿဖဴရဲ့ ဘဂ္လားပင္လယ္ေအာ္ album ထြက္ရွိလာပါၿပီ
ကိုေလးၿဖဴရဲ့ ပရိသတ္ေတြ အတြက္ေတာ့ ၀မ္းသာစရာပါ
နားဆင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘဂ္လားပင္လယ္ေအာ္ ကိုသြားလိုက္ပါ

ရထားသူရဲႏွင့္ဓါတ္ပံုရိုက္ၿခင္း

၃၁ ဘံုမွာက်င္လည္ေနတဲ့ေလာကသားေတြထဲမွာ သရဲ သေစၧ ၿပိတၱာတို့က လူနဲ့အနီးစပ္ဆံုးပဲၿဖစ္ပါတယ္ လူပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနထိုင္သြားလာလွုပ္ရွားေနၾကတယ္ဗ် ဒီလိုသြားလာေနၾကေတာ့ တခါတေလေတာ့လဲ ဆံုၿဖစ္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ သရဲ သေစၧေတြ ကိုယ္ထင္ၿပရတဲ့အေၾကာင္းက ငတ္မြတ္လို့ စားစရာလိုခ်င္လို့ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြတ္တန္း၀င္ခ်င္လို့ ကိုယ္ထင္ၿပရတယ္လို့ တရားစာအုပ္ေတြမွာေတာ့ဖတ္ဖူးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ့သရဲေတြၾကေတာ့လဲ လူေတြကိုေႏွာက္ေၿပာင္ခ်င္လို့ ကိုယ္ထင္ၿပေၿခာက္လွန့္တာလဲရွိၾကပါတယ္ ဒီလိုေၿခာက္လွန့္ခံရတဲ့အထဲက ကိုယ္ေတြ့ၾကံဳခဲ့တာေလးကို ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္

လြန္ခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန့ကေပါ့ဗ်ာ ဒန္ တန္ တန္ (ဇာတ္လမ္းအစတီးလံုး)
အဲဒီေန့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေမြးေန့ေပါ့
ေယာက်ာ္းေလးေတြေမြးေန့ပြဲလုပ္ရင္ ထံုးစံအတုိင္းအေသာက္ အစားေလးေတာ့ ပါတာေပါ့ဗ်ာ ဒါကမပါမၿဖစ္ေလဗ်ာ အဲဒါနဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုတိုင္း ေသာက္ၾကစားၾက ဗရုတ္သုတ္ခေတြေၿပာၾကေပါ့ဗ်ာ ကဲသာကဲေနရတယ္ စာေမးပြဲက ကပ္ေနၿပီ စိတ္ေတာ့သိပ္မေၿဖာင့္ဘူးေပါ့ဗ်ာ အဲဒီလိုနဲ့ေပ်ာ္ၾကေအာ္ၾကနဲ့ မိုးေတာ္ေတာ္ခ်ဳပ္ေတာ့ ၿပန္ၾကမယ္ေပါ့ ဒါနဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ လက္ဆြဲႏွုတ္ဆက္ ဘိုင့္ဘိုင့္ေတြေၿပာၾကတာက နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာတယ္ ႏွုတ္ဆက္ၿပီးသားသူငယ္ခ်င္းလဲ ၿပန္ႏွုတ္ဆက္ေပါ့ဗ်ာ (လူကေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနၿပီေလ ဟီး)

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ႏွုတ္ဆက္ၿခင္းကို ေအာင္ၿမင္စြာအဆံုးသတ္ၿပီး ၿပန္ခဲ့ၾကတာေပါ့ဗ်ာ ၿပန္ေတာ့ရထားစီးၿပန္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ (ဒါပဲစီးစရာရွိတာေလ တကၠစီကမစီးႏိုင္ဘူး ပိုက္ဆံမရွိလို့ ဟီး) ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္ စလံုးက ရထားလိုင္း ၃ လိုင္းရွိတယ္ဗ်ာ အနီလိုင္းရယ္ အစိမ္းလိုင္းရယ္ ခရမ္းေရာင္လိုင္းရယ္ (ဟင္ ၃ လိုင္းထဲလား) ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ ႏိုင္ငံေလးက ႏို့ဆီဗူးေလာက္ရွိတာကို ကၽြန္ေတာ္တို့ႏိုင္ငံလိုဆိုရင္ေတာ့ လုိင္း ၃၀ ေတာင္မေလာက္ဘူး (ေၾကညာ၀င္တာပါ ဟီး) ေလွ်ာက္ေၿပာေနတာနဲ့ ဆိုလိုရင္းေတာင္ ေပ်ာက္သြားၿပီ ဆက္ေၿပာမယ္ေနာ္

အဲဒီ ၃ လိုင္းထဲမွာ ခရမ္းေရာင္လိုင္းက နာမည္အၾကီးဆံုးပဲ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ သရဲကိုကို သရဲမမေတြ ရွိလို့ေပါ့ဗ်ာ အဲဒီလိုင္းက ၁ ဘူတာဆိုရင္ သူရဲေၿခာက္လြန္းလို့ ပိတ္လိုက္ရတယ္ဆိုပဲ သူမ်ားေၿပာၿပတာပါ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလိုင္းက လူမေမာင္းရဲဘူးတဲ့ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ဘူတာေတြေရာက္ရင္ လူမရွိလဲ ေခါင္းၿပတ္ေၿခၿပတ္ သရဲေတြက ထြက္ထြက္ၿပီးတားလို့တဲ့ အဲဒီရထားေပၚမွာ ညဘက္ၿပန္လို့ ဓါတ္ပံုေတြဘာေတြ ရိုက္ရင္ ေနာက္မွာသရဲပံုေတြ ပါလာတတ္တယ္လို့လဲ ေၿပာၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လက္ေတြ့မၾကံဳဖူးေတာ့ ယံုဘူးေပါ့ဗ်ာ အဲဒီရထားစီးတိုင္းလဲ အကုန္ေလွ်ာက္ရိုက္တာ (ဓါတ္ပံုပါ) သူမ်ားေတြ ေၿပာသလို သူရဲပံုပါမလားလို့ပါ တခါမွေတာ့ မပါဖူးဘူး

ဒီတခါေတာ့ ကံဆိုးတာလား ကံနိမ့္တာလား လူကပဲ သူရဲေၿခာက္ခ်င္ေနစရာေကာင္းေနလို့လားေတာ့ မသိဘူး ၾကံဳဖူးသြားၿပီ အဲဒီေန့က ၿပန္ေတာ့ ရထားၾကီးကရွင္းေနတယ္ လူလဲသိပ္မရွိေတာ့ဘူး တတြဲလံုးမွ ကၽြန္ေတာ္တို့ သူငယ္ခ်င္းေတြအုပ္စု ၇ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိတယ္ က်န္တဲ့တြဲေတြေတာ့ ၁ ေယာက္စ ၂ ေယာက္စ ရွိတာေပါ့ဗ်ာ ဒီလိုနဲ့ၿပန္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းဓါတ္ပံုရိုက္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ အဲဒီမွာ ဇာတ္လမ္းကစတာပဲ ရိုက္တုန္းကေတာ့မသိဘူး ေအးေဆးပဲေပါ့ အကုန္ေလွ်ာက္ရိုက္ၾကတာ ဒါနဲ့ေအးေဆးၿပန္ၾကတာေပါ့ဗ်ာ

ေနာက္ေန့ေရာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကဖုန္းဆက္တယ္ "ေဟ့ေကာင္ မင္းတို့ပံုထဲမွာ သူရဲပါလာတယ္" တဲ့ ကၽြန္ေတာ္လဲအစကေတာ့ ယံုဘူးဗ် ဒီလိုပဲေနာက္ေနၾကကို မယံုဘူး ေပါ့ ဒါနဲ့ ဒီေကာင္က မယံုရင္ ဓါတ္ပံုပို့ေပးလိုက္မယ္ဆိုေတာ့ ေအးေပါ့ မဟုတ္ရင္ မင္းေတြ့မယ္ေပါ့ ဒါနဲ့ သူပို့လာတဲ့ ပံုဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ တကယ္ဗ်ိဳ့ လူေတာင္ အဲဒီေတာ့မွနည္းနည္းေက်ာခ်မ္းသြားတယ္ ဟီးဟီး

ဓါတ္ပံုထဲမွာ သူရဲမွသရဲအစစ္ဗ်ာ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ့သူငယ္ခ်င္းထဲမွာ အနက္၀မ္းဆက္၀တ္လာတာ ေကာင္မေလး ၁ ေယာက္ပဲပါတယ္ အဲဒီေကာင္မေလးကလဲ ၀၀တုတ္တုတ္ေလး ဒီထဲကပံုက ပိန္ပိန္ေလးဗ်ာ ၿပီးေတာ့ သူထိုင္ေနပံုက လူတေယာက္စာေတာင္မရွိဘူး ပိန္ပိန္ေလး နံရံနဲ့ကပ္ထိုင္ေနတာ မ်က္ႏွာလဲေသခ်ာၿမင္ရဘူး ၿပီးေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို့အေရွ့မွ လူတေယာက္မွမရွိဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြက ဟိုဘက္ခံုေတြမွာထိုင္ေနတာ တကယ္ပါဗ်ာ ေခါင္းကိုေသခ်ာၾကည့္ၾကည့္ လူတေယာက္ရဲ့ေခါင္းဟာ အဲဒီေလာက္ေသးေသးေလးၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလားဗ်ာ လံုး၀လက္ဖ်ားခါတယ္ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကို္ယ္လဲ နည္းနည္းဂုဏ္ယူသြားတယ္ ငါ နာမည္ၾကီးသူရဲနဲ့ ့ဓါတ္ပံုရိုက္ဖူးသြားၿပီေပါ့ ဟဲဟဲ

ကၽြန္ေတာ္တို့ႏိုင္ငံမွာဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီလိုနာနာဘာ၀ေတြ တအားၾကီးစိုးေနရင္ ဘုန္းၾကီးေတြနဲ့ ပရိတ္ရြတ္လိုက္ရင္ မေနရဲေတာ့ဘူး ဒီမွာေတာ့ ဘုရားမရွိတရားမရွိဆိုေတာ့ ၿဖစ္ခ်င္တိုင္းၿဖစ္ေနတာေပါ့ဗ်ာ ရွိေတာ့ရွိတယ္ဗ်ာ ဒါေပမဲ့မ်ားေသာအားၿဖင့္က ဘုရားတရားနဲ့ေ၀းေနတာပါ ကၽြန္ေတာ္လဲအပါအ၀င္ေပါ့ စာေမးပြဲေၿဖမွ ဘုရားရွိခိုးၿဖစ္တာ အိမ္မွာဆိုရင္ေတာ့ဗ်ာ မနက္တိုင္းဆြမ္းခံၾကြတဲ့ ဦးဇင္းေတြနဲ့ က်က္သေရရွိလိုက္တာဗ်ာ ဒီေရာက္ေတာ့မွ လူလဲဒိဌိၿဖစ္ေနၿပီ အေမကေတာ့မွာပါတယ္ ဘုရားတရားကိုမေမ့နဲ့တဲ့ ဒါေပမဲ့ လူငယ္ဆိုေတာ့လဲ ေၿပာတုန္းခဏေတာ့ လုပ္မယ္ေပါ့ဗ်ာ ေနာက္ေတာ့လဲ ဒီပံုစံပဲ

ကၽြန္ေတာ္ေၿပာတာေတြရွည္သြားၿပီေနာ္ ေနာက္ေန့မွ ၾကံဳဖူးတဲ့သူရဲအေၾကာင္းေလးေတြဆက္ေၿပာၿပမယ္ေနာ္ ပထမဆံုးစလံုးသရဲနဲ့ဓါတ္ပံုရိုက္ဖူးၿခင္းေပါ့ဗ်ာ ဟီး


စက္၀ိုင္းထဲကပံုေလးကို ေသခ်ာၾကည့္ၾကည့္ပါ။

မာန၊ အတၱ ႏွင့္ ဂုဏ္ဓနမ်ား

မေန့ညက စာေလးတပုဒ္ဖတ္လိုက္မိတာ ေခါင္းထဲကိုအေတြးတခု၀င္လာလို့ ဒီပို့စ္ေလးကို ေရးလိုက္တာပါ

ေလာကမွာ ဂုဏ္ဓန၊မာန ႏွင့္ ေငြ ဆိုတာဒြန္တြဲေနတယ္ဗ် ဂုဏ္ဓနရွိတဲ့သူကလဲ သူ့မွာရွိတဲ့ ဂုဏ္ဓနအေလွ်ာက္မာနရွိၾကတယ္ ေငြရွိတဲ့သူကလဲ ေငြရွိတဲ့ဆိုတဲ့မာနေလးေပါ့ဗ်ာ
အဲ ဘာမွမရွိတဲ့သူကလဲ ဘာမွမရွိတဲ့အေလွ်ာက္မာနေလးေတာ့ရွိၾကတာပါပဲ ဒါေပမဲ့ ဓနဂုဏ္ေမာက္တယ္ ဆိုတာက သိပ္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူးဗ် ဒါေတြကအၿမဲတည္ၿမဲေနမယ္လို့မွ ေၿပာလို့မရတာ

မေတာ္လို့ဗ်ာ မီးေလာင္သြားလို့ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေရၾကီးလို့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့စည္းစိမ္ ဥစၥာေတြ အကုန္ကုန္သြားပါၿပီဆိုပါေတာ့ တခ်ိန္က ကိုယ္ႏွိမ့္ခ်စြာဆက္ဆံခဲ့တဲ့ လူေတြနဲ့ တန္းတူအေၿခအေနကိုေရာက္သြားခဲ့ရင္.....................သို့မဟုတ္ ထိုလူမ်ားထက္နိမ့္က်ေသာ အေနအထားသို့ေရာက္ရွိသြားခဲ့ရင္...............

မၿဖစ္ႏိုင္တာ ဒီေကာင္ေတာ့ညေကာင္းေကာင္းမအိပ္ပဲ ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ေတြ ေလွ်ာက္ေရးေနၿပန္ၿပီလို့ မထင္လိုက္ပါနဲ့ ဆူနာမီလိုလွိုင္းၾကီးကို အရင္တုန္းကဘယ္သူက ၿဖစ္ႏိုင္မယ္လို့ထင္မွာလဲ တကယ္လဲၿဖစ္လာေရာ ရွိတဲ့မာနေတြ ဂုဏ္ဓနေတြ ေငြေတြ အသာထား ကိုယ္ေတာင္မနည္းအသက္ရွင္ေအာင္ေၿပးၾကရတာမလား

လူတခ်ိဳ့ရွိတယ္ဗ် ငါ့အေဖက ဘာမို့လို့ ငါတို့မွာပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရွိလို့ ဆိုတဲ့မာနေတြနဲ့ လူတိုင္းကိုမတူသလိုမတန္သလို ဆက္ဆံတတ္ၾကတယ္ အဲဒီလိုလူေတြကိုၾကည့္ၿပီး သနားမိတယ္ဗ်ာ သူတို့မွာသူတို့မာနေတြ သူတို့ဂုဏ္ဓနေတြနဲ့ အတူတူ တၿဖည္းၿဖည္းလူအသိုင္းအ၀ိုင္းအၿပင္ဘက္က သူတို့လိုမာနရွင္လူတန္းစားေတြ နဲ့အတူတူေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ၾကမယ္မထင္ပါဘူး

ဆရာတေယာက္ေၿပာတာမွတ္ထားဖူးပါတယ္ တကယ္ေကာင္းတဲ့စကားေလးပါ "ငါ့အေဖဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုၿပီး ဘ၀င္ၿမင့္မေနၾကနဲ့ အဲဒါေတြကသူမ်ားဂုဏ္ကိုမွီၿပီးၿဖစ္ေနတာ မင္းကိုယ္တိုင္ ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာမဟုတ္ေသးဘူး ဆရာ၀န့္သားသမီး အင္ဂ်င္နီယာသားသမီးပဲၿဖစ္ေသးတာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ကိုယ့္ဂုဏ္နဲ့ကိုယ္ေနႏိုင္မွၿမင့္ခ်င္ၿမင့္ၾက " တဲ့ သိပ္ေကာင္းတဲ့စကားေလးပါ ၾကာေတာ့ၾကာပါၿပီ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္ကဆရာတေယာက္ေၿပာခဲ့တာပါ အေကာင္ၾကီးၾကီးရဲ့သားတေယာက္ ဆရာကအတန္းေနာက္က်လို့ဆူတာကို မေခ်မငံေၿပာၿပီး အၿပင္ထြက္သြားတုန္းက ဆရာေၿပာခဲ့တဲ့စကားေလးပါ ကၽြန္ေတာ္တသက္လံုးအမွတ္ရေနမဲ့စကားေလးပါ

ဒါေတြေၿပာေနေတာ့ ဒီေကာင္ေတာ့ ကိုယ့္ထက္ၿမင့္တဲ့ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြကို မနာလိုၿဖစ္ၿပီး ေရးေနၿပန္ၿပီလို့ေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ့ ကၽြန္ေတာ္က အတတ္ႏိုင္ဆံုးဓနဂုဏ္ေတြ မာနေတြနဲ့ခပ္ေ၀းေ၀းမွာေနခ်င္တဲ့လူပါ ေလာေလာဆယ္လဲဘာမွမရွိပါဘူးဗ်ာ ကြန္ၿပဴတာေသးေသးေလးတလံုးရယ္ ပိုက္ဆံေလးတခ်ိဳ့ရယ္ပဲရွိတယ္ ေတာ္ၿပီေပါ့
ဒီေလာက္ဆိုလဲ
ကိုယ့္ကုိယ္ကိုေဖၚ မသူေတာ္တဲ့ ငါမသူေတာ္ၾကီးၿဖစ္ေနၿပန္ၿပီလား မသိဘူး ဟီးဟီး ဘာလုပ္မွာလဲဗ်ာ

မာနေတြခဏေလာက္ ခ၀ါခ်ၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလး တခ်က္ေလာက္ၿပံဳးၾကည့္လုိက္ပါ ေလာကၾကီးကေပ်ာ္စရာေကာင္းသြားပါလိမ့္မယ္

ခဏတာပဲေနရတဲ့ဘ၀ၾကီးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာၿဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ

ေက်းဇူးတင္လႊာ

ဒီေန့ စာေလးတပုဒ္ေလာက္ေရးခ်င္တာ ေရးစရာအေၾကာင္းက ေခါင္းထဲကမထြက္ဘူး
ဒါနဲ့ ညေနအိမ္ကုိဖုန္းဆက္ရင္း ညီမတေယာက္ေၿပာတဲ့ အကယ္ဒမီေပးပြဲဆိုတာ သတိရတာနဲ့ ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးလိုက္တာပါ

ဘာဆိုင္လို့တုန္းဟ ဆိုင္တာေပါ့ဗ်ာ အကယ္ဒမီေပးပြဲမွာ အကယ္ဒမီရရင္ ေက်းဇူးတင္စကားေၿပာတယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္က အကယ္ဒမီေတာ့မရပါဘူး ရမွာလဲမဟုတ္ပါဘူး ဘာလုိ့လဲဆိုေတာ့ မင္းသားမွမဟုတ္တာဗ် ဟုတ္တယ္မလား စိတ္ထဲေပၚတာေတြေလွ်ာက္ေၿပာေနတာနဲ့ ေရးမယ့္အေၾကာင္းအရာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူး
အတည္ေရးေတာ့မယ္ေနာ္
(အကယ္ဒမီေပးပြဲကလိုၿဖစ္သြားရင္ေတာ့ ၾကိဳၿပီးေတာင္းပန္တယ္ေနာ္ ဟီး)

ပထမဆံုးေက်းဇူးတင္ခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီအရြယ္ထိေရာက္ေအာင္ ေကၽြးေမြးပညာသင္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုးသမွ်ကိုသည္းခံတဲ့ အေဖနဲ့အေမကိုပါ (အခုႏို၀င္ဘာလမွာ အေမ့ေမြးေန့ မကန္ေတာ့လိုက္ရဘူးဗ်ာ ဒီကေနပဲဦးခ်လိုက္ပါတယ္ အေမေရ)

ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့စေရးတုန္းက ေမးသမွ်ကိုစိတ္ရွည္ရွည္နဲ့ ေၿဖေပးတဲ့ ဆရာေအာင္ေဇာ္ေဌး

ကၽြန္ေတာ့္ပထမဆံုးဘေလာ့ (အခုအၿပင္လြန္လို့ပ်က္သြားပါၿပီ) ထဲက အၿမဲတမ္းအားေပးစကားေၿပာ အၿမဲတမ္းဖတ္ေပးတဲ့ ကိုညိဳ

ပို့စ္တခုတင္ၿပီးတိုင္း အားမွန္းမအားမွန္းမသိ အတင္းလင့္ေပးၿပီးဖတ္ခုိင္းတိုင္းဖတ္ေပးတဲ့ Gtalk ကသူငယ္ခ်င္းမ်ား

ညမအိပ္တိုင္း ေကာ္မန့္၀င္ေရးတတ္တဲ့ ေဂ်ၾကီး

ဘေလာ့ပံုစံေလးၿပင္တိုင္း ၀င္ၾကည့္ဆိုရင္ၾကည့္ေပးရွာတဲ့ ညီငယ္ ပန္ကီ

ဒႆနေတြေၿပာၿပတတ္တဲ့ ကိုၾကီးကံ နဲ့ရုရွားေရာက္ေနာင္ေတာ္မ်ား

ကၽြန္ေတာ့္ဗရုတ္သုတ္ခမ်ားကို ဖတ္ေပးၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ့္စာေပေလးမ်ားကို အားေပးသြားတဲ့ အစ္ကိုေဇာင္း ၊ကုိရဲၾကီး ၊ကိုဖန္ခါးေၿမ၊ကိုေႏြဆူးလကၤာ ၊ပန္းကေလး

ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးကို အၿမဲတမ္းအားေပးတဲ့ ကိုဘာဘူ

အခုကၽြန္ေတာ္ ေရးတဲ့အထဲမွာ က်န္သြားတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး

စီေဘာက္မွာ မေရးပဲလာလည္သြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္လို့ ေၿပာခ်င္ပါတယ္

တကယ္ေၿပာတာဗ်
မနက္အိပ္ရာႏိုးလို့ ပထမဆံုးဘာလုပ္လဲလို့ေမးရင္ မ်က္ႏွာသြားသစ္တာေပါ့လို့ မထင္နဲ့ေနာ္
ပထမဆံုး ဘေလာ့ေလးကို အရင္၀င္ၾကည့္မိတယ္
စီေဘာက္မွာ ဘယ္သူဘာေရးခဲ့လဲေပါ့
တေယာက္ေယာက္က ေကာ္မန့္ေရးေပးခဲ့ရင္ အဲဒီေန့က ေပ်ာ္လို့မဆံုးဘူး
ကၽြန္ေတာ္ပထမဘေလာ့ေလးပ်က္ၿပီး ဆက္ေရးေနမိတာကလဲ
အဲဒီခံစားခ်က္ေလးကို ၾကိဳက္လို့ပါ
အဲဒါကေၿပာၿပလို့မရဘူးဗ် ဒါေပမဲ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့မိုက္တယ္
မယံုဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဘေလာ့ေလးတခုေလာက္ကို ေရးၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ
(အခုဒီပို့စ္ေလးကို ဖတ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း)

အိပ္မေပ်ာ္ေသာည၏အေတြးတစ

ဘ၀ဆိုတာ ဘာမွမေသခ်ာဘူးတဲ့ ၾကားဖူးတဲ့ စကားပံုတခုပါဗ်ာ အဲဒီမေသခ်ာတဲ့ဘ၀ၾကီးမွာ အိမ္နဲ့ခြဲၿပီးအေ၀းေရာက္ေနတဲ့ လူသားတေယာက္ရဲ့ ရင္ထဲမွာလဲ တခါတေလေတာ့ လြမ္းခ်င္းေလးေတြ ဆိုခ်င္တယ္ဗ်ာ ေယာက္်ားၾကီးတန္မဲ့ လာႏုေနတယ္လို့ေၿပာခ်င္ ေၿပာၾကပါေစဗ်ာ ေမြးကတည္းက အတူတူေနလာတဲ့ အေမ့ရဲ့ရင္ေငြ.နဲ့ ေႏြးေထြးေနတဲ့ အိမ္ေလးကို ဒီလိုတေယာက္တညး္ရွိတဲ့ ညေတြမွာ လြမ္းမိတာေတာ့ အမွန္ပါဗ်ာ

ဒါဆို မင္းကဘာၿဖစ္ေနလို့လဲလို့ ေမးစရာရွိပါတယ္ဗ်ာ ဘာမွမၿဖစ္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ မနက္မိုးလင္းရင္ ႏိွုးတဲ့ဖုန္းက ႏူးညံ့မွုမရွိတဲ့ သီခ်င္းသံခပ္ဆူဆူတခ်ိဳ့နဲ့ အၿပံဳးမရွိတဲဲ့ေလာကၾကီးကို ၿဖတ္သန္းရတာၾကာလာေတာ့လဲ အထီးက်န္ဆန္လာတယ္ဗ်ာ

စကားမေၿပာ ခံစားခ်က္မရွိတဲ့ စက္ႏွစ္လံုးနဲ့ဘ၀ၾကီးက တခါတခါေတာ့ ေၿခာက္ေသြ.လြန္းလွတယ္ဗ်ာ အိမ္မွာဆိုရင္ တခါတေလနားညီးတယ္လို့စိတ္ထဲကေၿပာတဲ့ အေမ့ဂရုဏာေဒါသသံကို ၿပန္ၾကားခ်င္တယ္ဗ်ာ ေၿခာက္ကပ္ကပ္အခန္းေလးတခုမွာ ဒီစက္ ဒီသီခ်င္း ဒီအရာ၀တၳဳေတြက တခဏတာေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွုေပးႏိုင္ပါတယ္ စက္ရုပ္ဆန္တဲ့လူသားေတြၾကားမွာလူလဲ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ့ စက္ရုပ္ဆန္လာၿပီဗ်ာ

ဒီေန့ ေနသိပ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ မေန့ညက အေအးနည္းနည္းမိတယ္ထင္ပါတယ္ ကိုယ္ပူၿပီး ေခါင္းေတြကိုက္ေနတယ္ ဒါနဲ့အေမပို့ထားတဲ့ ေဆးေလးနည္းနည္းေသာက္ၿပီး အိပ္ဖုိ့ၾကိဳးစားတာ အိပ္လို့မရဘူးဗ်ာ

ကိုယ္ပူရင္ နဖူးကိုလာစမ္းေပးတတ္တဲ့ အေဖနဲ့အေမရဲ့ လက္ေလးကိုလြမ္းတယ္ဗ်ာ
မနက္အေစာၾကီးလာႏိွဳးၿပီး မနက္စာဘာစားမလဲ ေမးတတ္တဲ့ အေဖ့အသံကိုသတိရတယ္ဗ်ာ

ေလာကၾကီးကေတာ့တိုးတက္ပါတယ္ဗ်ာ ေနရတာလဲေကာင္းပါတယ္ ဒါေပမဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြ ခံစားခ်က္ေတြ ဘာမွမရွိပဲေနရတာ အၿပင္ပန္းဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း အတြင္းကလွိဳက္စားေနသလိုပါပဲ

တခါတေလေတာ့လဲ လူသားဆန္ခ်င္တယ္ဗ်ာ လမ္းထိပ္ ၀က္သားဒုတ္ထိုးဆိုင္က ၀ယ္မစားလဲၿပံဳးၿပတတ္တဲ့ အေဒၚၾကီးအၿပံဳးကို ဒီေနရာမွာရွာမေတြ့နိုင္ပါဘူးဗ်ာ

ၾကာေတာ့လဲစဥ္းစားမိတယ္ ကိုယ့္အသက္ရွင္ရပ္တည္ေနမွုကိုပါ အရာ၀တၳဳတခုအတြက္ ေလာကမွာ ေနရာတေနရာစာအတြက္ သံပါတ္ေပးထားတဲ့လူေတြၾကားမွာ ရပ္တည္ေနရတာ ၿငီးေငြ့လြန္းလွပါၿပီဗ်ာ

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေၿပာသလိုေပါ့ "အဲဒီလိုမေနခ်င္ရင္ မင္းဘ၀ေန့စဥ္အလုပ္ေတြကို တပါတ္ေလာက ္ရပ္ထားၾကည့္လိုက္ေလ "တဲ့ သူေၿပာတာလဲ ဟုတ္ပါတယ္ ကိုယ့္မသိစိတ္ကိုက သံပါတ္ေပးထားတဲ့စိတ္ၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ အခ်ိန္တန္ရင္သူ့ဟာသူကို လုပ္ေနတတ္ၿပီ

တခုပဲစဥ္းစားၿပီးစိတ္ပူလိုက္မိတယ္ ငါ့မ်က္ႏွာ ငါ့အၿပံဳး ငါ့လွဳပ္ရွားမွုေတြဟာ ငါမသိလိုက္ခ်ိန္မွာ သံပါတ္ေပးထားတဲ့ စက္တခုၿဖစ္ေနၿပီလား ဆိုတာကိုပါပဲဗ်ာ

ၿမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္ TEVA NATIONAL BEACH SOCCER CHAMPION 2008 ၿမန္မာအသင္း

ကၽြန္ေတာ္တို့ရဲ့ၿမန္မာဆိုတာရာဇ၀င္သမိုင္းေၾကာင္းအခုိင္အမာနဲ့ေနထိုင္လာတဲ့လူမ်ိဳးပါ ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွု ၿမန္မာ့အႏုပညာ ၿမန္မာ့အားကစား ဆိုတာကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့လူမ်ိဳးမ်ားရဲ့အလယ္မွာဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားစြာေနလာခဲ့တာ ယေန့ထိတိုင္ပါပဲ ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွုမွာပံုဂံကဘုရားေစတီေတြဟာဆိုရင္လည္း အခုထိကမၻာ့အံ့ဖြယ္မ်ားထဲမွာအထင္အရွားရပ္တည္ေနဆဲပါ ၿမန္မာ့အားကစားမွာဆိုရင္လဲ တခ်ိန္တုန္းက ဗဟာဒူးတို့ဦးေဆာင္တဲ့ၿမန္မာေဘာလံုးအသင္းဟာ အာရွႏိုင္ငံေတြဖိန့္ဖိန့္တုန္ေအာင္ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့အသင္းပါ အာရွတိုက္မွာရွိတဲ့ဖလားေတြဟာ ၿမန္မာေတြအတြက္ပဲ လို့ေတာင္ေၿပာစမွတ္ၿပဳခဲ့ရပါတယ္ ယေန့ေခတ္မွာလဲ ၿမန္မာလူမ်ိဳးအသိပညာရွင္ အတတ္ပညာရွင္ေတြဟာ ႏိုင္ငံတကာနယ္ပယ္မွာေအာင္ၿမင္မွုေတြရယူေနဆဲပါ ဒီထဲကစင္ကာပူႏိုင္ငံကေဘာလံုးေလာကမွာ အၿမဲတန္းေအာင္ပန္းေတြကိုရယူေနတဲ့ အသင္းတသင္းအေၾကာင္းကိုေၿပာလိုပါတယ္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ စင္ကာပူႏိုင္ငံ Sentosa ကမ္းေၿခမွာ အသက္ ၂၄ ႏွစ္ေအာက္ TEVA NATIONAL BEACH SOCCER CHAMPIONSHIP 2008 ကိုက်င္းပခဲ့ပါတယ္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့တဲ့အသင္းေတြကေတာ့ မေလးရွားအသင္း စင္ကာပူအသင္း အင္ဒိုနီးရွားအသင္း အိႏိၵယအသင္း ၿမန္မာအသင္း စုစုေပါင္းအသင္း ၁၀ သင္းခန့္ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ပါတယ္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္သည္နွင့္အမွ် မိမိအသင္းဂုဏ္သိကၡာ ႏိုင္ငံဂုဏ္သိကၡာတက္ဖို့အၿပင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္အၿပည့္နဲ့ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကခဲ့တဲ့အတြက္ ၿပိဳင္ပြဲၾကီးဟာ အၾကိတ္အနယ္ရွိခဲ့ပါတယ္
မနက္ ၉ နာရီခန့္မွာၿပိဳင္ပြဲဖြင့္ပြဲကိုက်င္းပၿပီး ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ့ၾကပါတယ္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုက မိမိအသင္းအတြက္လာေရာက္အားေပးခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ၿပိဳင္ပြဲၾကီးဟာစည္ကားခဲ့ပါတယ္ အဲဒီထဲမွာ လက္ခုပ္သံတေၿဖာင္းေၿဖာင္းနဲ့ပရိသတ္အားေပးမွုကို အမ်ားဆံုးရရွိခဲ့တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို့ရဲ့ၿမန္မာအသင္း ပဲၿဖစ္ပါတယ္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုနဲ့ယွဥ္ၿပိဳင္ရတဲ့အတြက္ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိခဲ့ပါတယ္ ညေန ၆ နာရီမွာပိတ္ပြဲက်င္းပၿပီး ခ်န္ပီယံဖလားကိုခ်ီးၿမွင့္တဲ့အခါ ၿမန္မာအသင္းဟာ ေပးဂိုးမရွိ ရွဳံးပြဲမရွိနဲ့ ခ်န္ပီယံဖလားၾကီးကိုထိုက္ထိုက္တန္တန္ရရွိသြားခဲ့ပါတယ္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုနဲ့ယွဥ္ၿပိဳင္ရတဲ့အခါမွာ ေပးဂိုးမရွိဖို့ဆိုတာမလြယ္လွပါဘူး ကမၻာ့ဖလားေဘာလံုးၿပိဳင္ပြဲၾကီးမွာေတာင္ ေပးဂိုးမရွိတဲ့ခ်န္ပီယံအသင္းဆိုတာ မၾကားခဲ့ဘူးပါဘူး ယခုၿမန္မာအသင္းဟာ မယံုႏိုင္ေလာက္တဲ့ေၿခစြမ္းနဲ့ ေပးဂိုးမရွိခ်န္ပီယံၿဖစ္သြားခဲ့တယ္ဆိုတာ စင္ကာပူလူမ်ိဳးေတြေတာင္ အိမ္မက္ပမာအံ့ၾသမွုၿဖစ္ခဲ့ရပါတယ္ လူမ်ိဳးဂုဏ္ကိုထိန္းသိမ္းေနတဲ့ TEVA NATIONAL BEACH SOCCER CHAMPION 2008 ၿမန္မာအသင္းအေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ဘာဘူၾကီးက ေလးစားစြာဂုဏ္ၿပဳေရးသားလိုက္ပါတယ္္္
္
TEVA NATIONAL BEACH SOCCER CHAMPION CUP


ၿမန္မာ့ဂုဏ္ေဆာင္ TEVA NATIONAL BEACH SOCCER CHAMPION 2008 ၿမန္မာအသင္း

ေရွ့တန္း(၀ဲမွညာ) ေက်ာ္မင္းေဆြ၊ေဇယ်ာမင္း
ေနာက္တန္း(၀ဲမွညာ)လြင္ဇာနည္ေမာင္၊Steven(ဂိုး)၊မြန္း

အခ်စ္သီအိုရီမ်ား

ဒီေန့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရဲ့အခ်စ္သီအိုရီေလးေတြ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္
စကားလံုးအသံုးအႏွွဳန္းနည္းနည္းရုိင္းသြားရင္ေတာ့ေတာင္းပန္ပါတယ္
စာဖတ္သူတို့မ်က္လံုးထဲမွာကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းေပၚေအာင္ေရးလိုက္သၿဖင့္ နည္းနည္းရုိင္းသြားရင္လဲခြင့္လႊတ္ပါ
ဒါေလးကိုဖတ္ၿပီးရင္ေတာ့ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က အခ်စ္ရူးရူးေနတဲ့လူေတြရဲ့ အခ်စ္ကို ဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးလဲလို့ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့
ကိုယ္တိုင္လဲတစံုတေယာက္ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သံုးသပ္ၾကည့္ေပါ့ "ငါကသူ့ကိုဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးနဲ့ခ်စ္ေနတယ္" ဆိုတာကိုေပါ့
ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့အခ်စ္ေတြထဲက တခုခုနဲ့တူေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ မၿပံဳးလိုက္ပါနဲ့


ႏြားအခ်စ္
သူခ်စ္တာ မခ်စ္တာမသိဘူး ကိုယ့္ဘက္ကခ်စ္ေနရရင္ၿပီးေရာပဲ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ေနာက္တေယာက္နဲ့တြဲသြားတြဲလာလုပ္ၿပီး စကားလက္ဆံုက်ေနရင္လည္းမၾကိဳက္ဘူး မသြားပါနဲ့လို့လဲမေၿပာရဲဘူး ဒါေပမဲ့ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုယ္ဆီၿပန္ေရာက္လာရင္ အဲဒါေတြအကုန္ေပ်ာက္ၿပီး အစစအရာရာ ခြင့္လႊတ္သည္းခံ အနစ္နာခံၿပီး"တို့အခ်စ္ကေပးဆပ္ၿခင္းပါ" လို့ေၿပာၿပီးအခ်စ္ၾကီးခ်စ္တတ္တယ္ (ႏြားဘ၀ကိုေက်နပ္စြာလက္ခံတတ္ေသာအခ်စ္)

သူေတာင္းစားအခ်စ္
သူ့အခ်စ္ကိုရဖို့ဆိုရင္ ေနပူထဲမွာပဲရပ္ေစာင့္ရေစာင့္ရ မိုးရြာထဲမွာပဲေစာင့္ရေစာင့္ရ ကိုယ့္ကိုေတြ.ရင္ သူမ်က္ႏွာက လငပုတ္ဖမ္းသလိုမ်ိဳးၿဖစ္သြားတတ္ေပမဲ့ သူ့မ်က္ႏွာေလးၿမင္ရရင္ကိုေသေပ်ာ္ပါၿပီဆိုတဲ့အခ်စ္မ်ိဳး သူ့ကိုေတြ.ရမယ္ဆိုရင္ ထမင္းမစားဟင္းမစား သူ့ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေလးကိုသြားေစာင့္ၾကည့္တတ္တဲ့အခ်စ္မ်ိဳး

တဏာရူးအခ်စ္
အခ်စ္ဆိုတာထက္ သူ.၀တ္ပံုစားပံု ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္အခ်ိဳးအစားကိုၾကိဳက္သၿဖင့္ခ်စ္ေသာအခ်စ္မ်ိဳး သူလမ္းေလွ်ာက္သြားတာကိုလိုက္ၾကည့္ရင္း စြဲလမ္းသြားေသာအခ်စ္မ်ိဳး(အလြန္ဆိုးေသာအခ်စ္ ႏွာဘူးခ်စ္)

ဂုဏ္ဓနအခ်စ္
သူ့ကိုခ်စ္သည္ဆိုတာထက္ သူ့မိဘအသိုင္းအ၀ိုင္း မိဘပိုင္ဆိုင္မွဳကိုၾကည့္ၿပီး သူ့ကိုခ်စ္ဟန္ေဆာင္ေသာအခ်စ္မ်ိဳး ေလာဘမာန္တက္ေနေသာမ်က္လံုးမ်ားၿဖင့္ခ်စ္ေသာအခ်စ္

အေၿခာက္အခ်စ္
ခ်စ္တာကေတာ့အလြန္ခ်စ္သည္ သို.ေသာ္ သူကိုေတြ.လွ်င္ေၿခဖ်ားလက္ဖ်ားမ်ားေအးစက္ကာ ေၿခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိၿဖစ္ၿပီး ေပါက္တတ္ကရေလွ်ာက္လုပ္တတ္ေသာလူမ်ားဧ။္အခ်စ္ သူႏွင့္ေတြလွ်င္ဘာမွမေၿပာရဲပဲ ကိုယ့္အိမ္ ကိုယ့္အခန္းၿပန္ေရာက္မွ ေစာင္ေခါင္းၿမွီးၿခံဳၿပီး "အရမ္းခ်စ္တာပဲကြာ" ဟုေအာ္တတ္ေသာသူမ်ားဧ။္အခ်စ္ (ေယာကၤ်ားသတိၱမရွိၿခင္း အေၿခာက္ဆန္စြာခ်စ္ၿခင္း)

စိတ္ကူးယဥ္ေဂါက္ေၾကာင္အခ်စ္
ဘယ္သူကိုမွေရေရရာရာလဲမခ်စ္ ခ်စ္သူလဲမရွိ တေယာက္ထဲကဗ်ာေတြေရး စိတ္ကူးေတြယဥ္ၿပီး စိတ္ကူးထဲကေကာင္မေလးကိုပံုေဖၚၿပီး ေဂါက္ေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ေနတတ္ေသာလူမ်ားဧ။္အခ်စ္ ဘယ္မိန္းကေလးကိုမွေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္စိတ္မ၀င္စား ရည္းစားမလိုခ်င္လို့လဲမဟုတ္ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီးသာခ်စ္ေနတတ္ေသာလူမ်ားဧ။္အခ်စ္ လက္ေတြ.အေကာင္အထည္မေဖၚေသာအခ်စ္

အမွတ္တရစလံုးည

ဒီေန့ကေတာ့စလံုးကိုေရာက္တာအမွတ္တရအၿဖစ္ဆံုးည ၁ ညပါ
ၿဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းကဒီလိုဗ် ဒီေန့ သူငယ္ခ်င္းေတြ Ultimate Futsal League သြားကန္တာ အဲဒါလိုက္အားေပးတာေပါ့ဗ်ာ ကန္တဲ့ေနရာက Kalang မွာတဲ့ ကန္မွာက ည ၈ ခြဲ အဲဒါနဲ့ Kalang MRT ဘူတာရံုကို ညေန ၇ ခြဲေလာက္ေရာက္သြားၾကတာေပါ့ဗ်ာ ဘူတာရံုကိုေတာ့ေရာက္ပါၿပီ ကန္မယ့္ကြင္းေနရာကိုဘယ္သူမွမသိၾကဘူးဗ် ဟီးဟီး ဒါနဲ့ေနရာသိတဲ့ အသင္းေခါင္းေဆာင္ခန့္ေခ်ာၾကီးဆီ ဖုန္းေတြဘာေတြဆက္ ေနရာေမးၾကေပါ့ဗ်ာ သူက ဘတ္စ္ကား နံပါတ္ ၁၁ ကို ၄ မွတ္တိုင္ေလာက္စီးရင္ေရာက္ၿပီတဲ့ ဒါနဲ့ နံပါတ္ ၁၁ လိုက္ရွာၾကတာေပါ့ဗ်ာ နာရီ၀က္ေလာက္သာၾကာသြားတယ္ ဘတ္စ္ကား နံပါတ္ ၁၁ ကရွာမေတြ့ဘူးဗ် အဲဒီနားမွာရွိတဲ့ကားဂိတ္ေတြလဲ စံုေနၿပီ လူလဲေတာ္ေတာ္ေညာင္းသြားၿပီ မေညာင္းရွိေရာလားဗ်ာ Kalang ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ေနရာနဲ့က ဘူတာ ၂၀ ေလာက္စီးရတယ္ဗ် ၿပီးေတာ့သြားတဲ့အခ်ိန္ကရံုးဆင္းခ်ိန္ ဘူတာ ၂၀ ေလာက္မတ္တပ္ရပ္စီး ၿပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့္မွာေနာက္တဒုကၡရွိေသးတယ္ ဒီေန့ေက်ာင္းမွာစာလုပ္မယ္ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ္ေခ်ာက စာအုပ္ေတြေရာ laptop ေရာယူခဲ့တဲ့ဗ်ာ နည္းတဲ့၀ိတ္မွမဟုတ္တာ အကုန္ယူခဲ့ဆိုေတာ့ ယူလာခဲ့ရတယ္ဗ်ာ အဲဒီေက်ာပိုးအိတ္ၾကီးကိုထမ္းၿပီး ၄၅ မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ရေတာ့ လူလဲေတာ္ေတာ္အီေနၿပီဗ် ေနာက္ဆံုးဘတ္စ္ကားရွာမေတြေတာ့ taxi နဲ့ပဲသြားမယ္လို့ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၾကတယ္ဗ်ာ အဲဒီနားမွာ taxi ကလဲဘယ္လိုၿဖစ္တာမွန္းမသိပါဘူးဗ်ာ ေတာ္ေတာ္နဲ့ငွားမရဘူး ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ့ရတယ္ ဒါနဲ့သြားၾကမယ္ေပါ့ ကားေပၚတက္ၾကၿပီးကားစထြက္ေတာ့ ၿပႆနာကစေတာ့တာပဲ ကားကမွန္အလံုပိတ္ၿပီးအဲယားကြန္းဖြင့္ထားေတာ့ အန့ံဆိုးဆိုးတခုထြက္လာတယ္ဗ်ာ အနံ့ဆိုးဆိုးဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတာဗ်ာ အစေတာ့သိပ္မသိသာဘူး ၾကာေလနံလာေလပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ေလးဖက္သြားသတၱ၀ါရဲ့မစင္န့ံဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ကိုဆိုးတာဗ်ာ ဒါနဲ့ေဘးက သူငယ္ခ်င္းကိုၾကည့္ေတာ့ "ငါညေနကမွရည္းစားဆီကၿပန္လာတာနဲ့ အနံ့ဆိုလ့ို ေရေမႊး ၁ ပုလင္းေတာင္ကုန္တယ္" တဲ့ ဟိုဘက္ကယိုးဒယားသူငယ္ခ်င္းကလဲ သူမဟုတ္သလိုခပ္တည္တည္ပဲ ဒါနဲ့ကိုယ့္ကိုကိုယ့္ၿပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္တယ္ ငါေတာ့မၿဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေပါ့ ဘာၿဖစ္စရာရွိမွာတုန္္း အၿပင္မထြက္ခင္ကို ေရကိုေသေသခ်ာခ်ာခ်ိဳးလာတာေလ ၾကာေတာ့မခံႏိုင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ ၾကာေလနံေလပဲ တခါးေတြဖြင့္ၿပီးၿမန္ၿမန္ေရာက္ပါေစပဲ ဆုေတာင္းရေတာ့တာေပါ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲစီးရတဲ့ခရီးမို့လို့ ၁ နာရီေလာက္သာဆိုရင္မလြယ္ဘူး ဒါနဲ့အဲဒီအနံ့ေလးတသင္းသင္းနဲ့ေရာက္သြားၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ ကန္မယ့္ကြင္းေရာက္မွ ငါၿဖစ္ႏိုင္မလားမသိဘူးဆိုၿပီးဖိနပ္ၿပန္ၾကည့္ေတာ့ ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်ာ ေက်းဇူးရွင္ေလးရဲ့ဟုိဟာေတြက ဖိနပ္ ၂ ဖက္လံုးမွာပြစာေတြကိုတက္လို့ ဒါနဲ့အိမ္သာရွာၿပီးေရၿမန္ၿမန္ေဆးလိုက္ရတယ္ ေတာ္ၾကာကြင္းထဲမ၀င္ရဘူးဆို ဒုကၡေရာက္ဦးမွာ ဟီးဟီး ဘာဘူၾကီးရဲ့ ပထမဆံုးေလးဘက္သြားသတၱ၀ါရဲ့ဟိုဟာေတြနင္းမိၿခင္းေပါ့ဗ်ာ သြားရတာေ၀းေပမဲ့သြားရၾကိဳးေတာ့နပ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို့ၿမန္မာေတြ(United 2008) ရဲ့ထံုးစံေပါ့ဗ်ာ ပထမပြဲစဥ္မွာ ၇-၂ ဒုတိယပြဲစဥ္မွာ ၄-၂ နဲ့ဂိုးၿပတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ သြားတည္းကႏိုင္မယ္ဆိုတာ သိၿပီးသားပါ ဒါေပမဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုအားေပးရင္း ေအာင္္ပြဲရဲ့ရသကိုလဲ ခံစားခ်င္လိုသြားခဲ့တာပါ ဂိုးၿပတ္နဲ့ႏိုင္တယ္ဆိုလို့ ေတြ.ကရာလူေတြနဲ့၀င္ၿပိဳင္ၿပီးႏိုင္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ၀င္ေၾကးက ၁ သင္းကို S$ 1800 ဒီ၀င္ေၾကးက ေတာ္ရံုလူေတြ၀င္ၿပိဳင္ႏိုင္ေလာက္တဲ့၀င္ေၾကးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဒါဆိုရင္ United 2008 က အညတရအသင္းေတြကိုဂိုးၿပတ္ႏိုင္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူးဆိုတာေတာ့ စာဖတ္သူသေဘာေပါက္ေလာက္ပါတယ္ ေပါက္မယ္လို့လဲ ကၽြန္ေတာ္ယူဆပါတယ္ ၿပီးေတာ့၀င္ၿပိဳင္တဲ့ပြဲတိုင္းေအာင္ပန္းေတြပဲဆြတ္ခူးတဲ့ United 2008 ၿမန္မာအသင္းကိုလဲဂုဏ္ယူပါတယ္ ေနာက္ Ultimate Futsal League Champion ၿဖစ္တဲ့အခါက်မ ွဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းေ၀ေ၀ဆာဆာနဲ့ဂုဏ္ၿပဳပါဦးမယ္ ဒီေန့ေလးကေတာ့စလံုးကိုေရာက္တဲ့ေန့ေတြထဲက အမွတ္တရၿဖစ္ဆံုးေန့ေလး ၁ ေန့ပါပဲဗ်ာ

(စာေရးေနတာနဲ့ည ၃ နာရီထိုးသြားၿပီ အိပ္ေတာ့မယ္ မနက္ေက်ာင္းရွိေသးတယ္ ေနာက္က်လြန္းလို့ ဆရာကလဲသိပ္မၾကည္ေတာ့ဘူး ဟီးဟီး မနက္ၿဖန္ေတာ့ အတန္းမွီေအာင္တက္လိုက္ဦးမယ္)

ေစတန္ႏွင့္ဒုတိယံပိဘေလာ့ေရးၿခင္း

အရင္လက ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလး ဘာဘူၾကီးကိုၿပင္တာဗ်ာ အၿပင္လြန္ၿပီးပ်က္သြားတယ္ ေတာ္ေတာ္ႏွေၿမာတယ္ဗ်ာ restore ၿပန္လုပ္ဖို့က်ေတာ့လဲ save မလုပ္ထားလိုက္ရဘူးဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ပထမဆံုးဘေလာ့ေလးဆိုေတာ့ ပိုႏွေၿမာမိတာေပါ့ဗ်ာ အဲဒါေလးကို ၿဖစ္ေအာင္လုပ္တာ ၂ လေလာက္ၾကာတယ္ဗ်ာ ပ်င္းတာေရာ မလုပ္တတ္တာေရာပါတာေပါ့ဗ်ာ ဒါေပမဲ့ဘေလာ့ေရးခ်င္စိတ္ေလးကမကုန္ေသးတာေၾကာင့္ အခုဘေလာ့ေလးကိုဆက္ေရးလိုက္တာပါ ကၽြန္ေတာ္ဗရုတ္သုတ္ခေတြေၿပာသမွ် ေရးသမွ်ကိုသည္းခံၿပီးဖတ္ေပးတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကိုလဲ အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆက္ၿပီးလဲအားေပးၾကပါလို့ေၿပာခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ အရင္က ဘာဘူၾကီးမွာတင္ထားတဲ့ပို့စ္ေလးေတြကို ၿပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္