မာန၊ အတၱ ႏွင့္ ဂုဏ္ဓနမ်ား

မေန့ညက စာေလးတပုဒ္ဖတ္လိုက္မိတာ ေခါင္းထဲကိုအေတြးတခု၀င္လာလို့ ဒီပို့စ္ေလးကို ေရးလိုက္တာပါ

ေလာကမွာ ဂုဏ္ဓန၊မာန ႏွင့္ ေငြ ဆိုတာဒြန္တြဲေနတယ္ဗ် ဂုဏ္ဓနရွိတဲ့သူကလဲ သူ့မွာရွိတဲ့ ဂုဏ္ဓနအေလွ်ာက္မာနရွိၾကတယ္ ေငြရွိတဲ့သူကလဲ ေငြရွိတဲ့ဆိုတဲ့မာနေလးေပါ့ဗ်ာ
အဲ ဘာမွမရွိတဲ့သူကလဲ ဘာမွမရွိတဲ့အေလွ်ာက္မာနေလးေတာ့ရွိၾကတာပါပဲ ဒါေပမဲ့ ဓနဂုဏ္ေမာက္တယ္ ဆိုတာက သိပ္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူးဗ် ဒါေတြကအၿမဲတည္ၿမဲေနမယ္လို့မွ ေၿပာလို့မရတာ

မေတာ္လို့ဗ်ာ မီးေလာင္သြားလို့ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေရၾကီးလို့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့စည္းစိမ္ ဥစၥာေတြ အကုန္ကုန္သြားပါၿပီဆိုပါေတာ့ တခ်ိန္က ကိုယ္ႏွိမ့္ခ်စြာဆက္ဆံခဲ့တဲ့ လူေတြနဲ့ တန္းတူအေၿခအေနကိုေရာက္သြားခဲ့ရင္.....................သို့မဟုတ္ ထိုလူမ်ားထက္နိမ့္က်ေသာ အေနအထားသို့ေရာက္ရွိသြားခဲ့ရင္...............

မၿဖစ္ႏိုင္တာ ဒီေကာင္ေတာ့ညေကာင္းေကာင္းမအိပ္ပဲ ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ေတြ ေလွ်ာက္ေရးေနၿပန္ၿပီလို့ မထင္လိုက္ပါနဲ့ ဆူနာမီလိုလွိုင္းၾကီးကို အရင္တုန္းကဘယ္သူက ၿဖစ္ႏိုင္မယ္လို့ထင္မွာလဲ တကယ္လဲၿဖစ္လာေရာ ရွိတဲ့မာနေတြ ဂုဏ္ဓနေတြ ေငြေတြ အသာထား ကိုယ္ေတာင္မနည္းအသက္ရွင္ေအာင္ေၿပးၾကရတာမလား

လူတခ်ိဳ့ရွိတယ္ဗ် ငါ့အေဖက ဘာမို့လို့ ငါတို့မွာပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရွိလို့ ဆိုတဲ့မာနေတြနဲ့ လူတိုင္းကိုမတူသလိုမတန္သလို ဆက္ဆံတတ္ၾကတယ္ အဲဒီလိုလူေတြကိုၾကည့္ၿပီး သနားမိတယ္ဗ်ာ သူတို့မွာသူတို့မာနေတြ သူတို့ဂုဏ္ဓနေတြနဲ့ အတူတူ တၿဖည္းၿဖည္းလူအသိုင္းအ၀ိုင္းအၿပင္ဘက္က သူတို့လိုမာနရွင္လူတန္းစားေတြ နဲ့အတူတူေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ၾကမယ္မထင္ပါဘူး

ဆရာတေယာက္ေၿပာတာမွတ္ထားဖူးပါတယ္ တကယ္ေကာင္းတဲ့စကားေလးပါ "ငါ့အေဖဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုၿပီး ဘ၀င္ၿမင့္မေနၾကနဲ့ အဲဒါေတြကသူမ်ားဂုဏ္ကိုမွီၿပီးၿဖစ္ေနတာ မင္းကိုယ္တိုင္ ဆရာ၀န္ အင္ဂ်င္နီယာမဟုတ္ေသးဘူး ဆရာ၀န့္သားသမီး အင္ဂ်င္နီယာသားသမီးပဲၿဖစ္ေသးတာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ကိုယ့္ဂုဏ္နဲ့ကိုယ္ေနႏိုင္မွၿမင့္ခ်င္ၿမင့္ၾက " တဲ့ သိပ္ေကာင္းတဲ့စကားေလးပါ ၾကာေတာ့ၾကာပါၿပီ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္ကဆရာတေယာက္ေၿပာခဲ့တာပါ အေကာင္ၾကီးၾကီးရဲ့သားတေယာက္ ဆရာကအတန္းေနာက္က်လို့ဆူတာကို မေခ်မငံေၿပာၿပီး အၿပင္ထြက္သြားတုန္းက ဆရာေၿပာခဲ့တဲ့စကားေလးပါ ကၽြန္ေတာ္တသက္လံုးအမွတ္ရေနမဲ့စကားေလးပါ

ဒါေတြေၿပာေနေတာ့ ဒီေကာင္ေတာ့ ကိုယ့္ထက္ၿမင့္တဲ့ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြကို မနာလိုၿဖစ္ၿပီး ေရးေနၿပန္ၿပီလို့ေတာ့မထင္လိုက္ပါနဲ့ ကၽြန္ေတာ္က အတတ္ႏိုင္ဆံုးဓနဂုဏ္ေတြ မာနေတြနဲ့ခပ္ေ၀းေ၀းမွာေနခ်င္တဲ့လူပါ ေလာေလာဆယ္လဲဘာမွမရွိပါဘူးဗ်ာ ကြန္ၿပဴတာေသးေသးေလးတလံုးရယ္ ပိုက္ဆံေလးတခ်ိဳ့ရယ္ပဲရွိတယ္ ေတာ္ၿပီေပါ့
ဒီေလာက္ဆိုလဲ
ကိုယ့္ကုိယ္ကိုေဖၚ မသူေတာ္တဲ့ ငါမသူေတာ္ၾကီးၿဖစ္ေနၿပန္ၿပီလား မသိဘူး ဟီးဟီး ဘာလုပ္မွာလဲဗ်ာ

မာနေတြခဏေလာက္ ခ၀ါခ်ၿပီး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေလး တခ်က္ေလာက္ၿပံဳးၾကည့္လုိက္ပါ ေလာကၾကီးကေပ်ာ္စရာေကာင္းသြားပါလိမ့္မယ္

ခဏတာပဲေနရတဲ့ဘ၀ၾကီးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာၿဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ

ခ်စ္သူ

မ်က္စိမွိတ္ထားပါလ်က္
ေကာင္းကင္ကို သတိရသည့္အခါ
တိမ္မ်ားကို ၿမင္ေနရပါသည္၊၊

အလြန္ေ၀းကြာသည့္အရပ္ကုိ ေရာက္ေနပါလ်က္
ပင္လယ္ၿပာကို စဥ္းစားမိသည့္အခါ
လွိဳင္းပုတ္သံကို ၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္၊၊

အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အိပ္ေနပါလ်က္
ဥယ်ာဥ္ထဲကို စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ
ႏွင္းဆီရနံ့ကို ခံစားရရွိေနတတ္ၿပန္ပါသည္၊၊

ေသဆံုးသည္အထိ
မွတ္မိကၽြမ္း၀င္သြားေစမည့္အရာမွာ
(ငါ့)ခ်စ္သူသာၿဖစ္ပါ၏ ၊၊


ဆရာၾကီး ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း) ရဲ့ကဗ်ာေလးပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ကဗ်ာေလးပါ

ထာ၀ရ

ပြင့္လွ်င္လည္းနမ္း
ႏြမ္းလွ်င္လည္းေကာက္
ေၿခာက္လွ်င္လည္းသိမ္း
တိမ္းညြတ္တြယ္မက္
သည္တသက္မွာ
တပြင့္သာေလ
စြမ္းလန္းေနမည္
ေ၀ေ၀ေၾကြေၾကြ ၿမတ္ႏိုး၏

ဆရာၾကီး ေမာင္စိန္၀င္း(ပုတီးကုန္း)ရဲ့ကဗ်ာေလးပါ

Missing You

ေက်းဇူးတင္လႊာ

ဒီေန့ စာေလးတပုဒ္ေလာက္ေရးခ်င္တာ ေရးစရာအေၾကာင္းက ေခါင္းထဲကမထြက္ဘူး
ဒါနဲ့ ညေနအိမ္ကုိဖုန္းဆက္ရင္း ညီမတေယာက္ေၿပာတဲ့ အကယ္ဒမီေပးပြဲဆိုတာ သတိရတာနဲ့ ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးလိုက္တာပါ

ဘာဆိုင္လို့တုန္းဟ ဆိုင္တာေပါ့ဗ်ာ အကယ္ဒမီေပးပြဲမွာ အကယ္ဒမီရရင္ ေက်းဇူးတင္စကားေၿပာတယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္က အကယ္ဒမီေတာ့မရပါဘူး ရမွာလဲမဟုတ္ပါဘူး ဘာလုိ့လဲဆိုေတာ့ မင္းသားမွမဟုတ္တာဗ် ဟုတ္တယ္မလား စိတ္ထဲေပၚတာေတြေလွ်ာက္ေၿပာေနတာနဲ့ ေရးမယ့္အေၾကာင္းအရာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူး
အတည္ေရးေတာ့မယ္ေနာ္
(အကယ္ဒမီေပးပြဲကလိုၿဖစ္သြားရင္ေတာ့ ၾကိဳၿပီးေတာင္းပန္တယ္ေနာ္ ဟီး)

ပထမဆံုးေက်းဇူးတင္ခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုဒီအရြယ္ထိေရာက္ေအာင္ ေကၽြးေမြးပညာသင္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုးသမွ်ကိုသည္းခံတဲ့ အေဖနဲ့အေမကိုပါ (အခုႏို၀င္ဘာလမွာ အေမ့ေမြးေန့ မကန္ေတာ့လိုက္ရဘူးဗ်ာ ဒီကေနပဲဦးခ်လိုက္ပါတယ္ အေမေရ)

ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့စေရးတုန္းက ေမးသမွ်ကိုစိတ္ရွည္ရွည္နဲ့ ေၿဖေပးတဲ့ ဆရာေအာင္ေဇာ္ေဌး

ကၽြန္ေတာ့္ပထမဆံုးဘေလာ့ (အခုအၿပင္လြန္လို့ပ်က္သြားပါၿပီ) ထဲက အၿမဲတမ္းအားေပးစကားေၿပာ အၿမဲတမ္းဖတ္ေပးတဲ့ ကိုညိဳ

ပို့စ္တခုတင္ၿပီးတိုင္း အားမွန္းမအားမွန္းမသိ အတင္းလင့္ေပးၿပီးဖတ္ခုိင္းတိုင္းဖတ္ေပးတဲ့ Gtalk ကသူငယ္ခ်င္းမ်ား

ညမအိပ္တိုင္း ေကာ္မန့္၀င္ေရးတတ္တဲ့ ေဂ်ၾကီး

ဘေလာ့ပံုစံေလးၿပင္တိုင္း ၀င္ၾကည့္ဆိုရင္ၾကည့္ေပးရွာတဲ့ ညီငယ္ ပန္ကီ

ဒႆနေတြေၿပာၿပတတ္တဲ့ ကိုၾကီးကံ နဲ့ရုရွားေရာက္ေနာင္ေတာ္မ်ား

ကၽြန္ေတာ့္ဗရုတ္သုတ္ခမ်ားကို ဖတ္ေပးၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ့္စာေပေလးမ်ားကို အားေပးသြားတဲ့ အစ္ကိုေဇာင္း ၊ကုိရဲၾကီး ၊ကိုဖန္ခါးေၿမ၊ကိုေႏြဆူးလကၤာ ၊ပန္းကေလး

ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ေလးကို အၿမဲတမ္းအားေပးတဲ့ ကိုဘာဘူ

အခုကၽြန္ေတာ္ ေရးတဲ့အထဲမွာ က်န္သြားတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး

စီေဘာက္မွာ မေရးပဲလာလည္သြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္လို့ ေၿပာခ်င္ပါတယ္

တကယ္ေၿပာတာဗ်
မနက္အိပ္ရာႏိုးလို့ ပထမဆံုးဘာလုပ္လဲလို့ေမးရင္ မ်က္ႏွာသြားသစ္တာေပါ့လို့ မထင္နဲ့ေနာ္
ပထမဆံုး ဘေလာ့ေလးကို အရင္၀င္ၾကည့္မိတယ္
စီေဘာက္မွာ ဘယ္သူဘာေရးခဲ့လဲေပါ့
တေယာက္ေယာက္က ေကာ္မန့္ေရးေပးခဲ့ရင္ အဲဒီေန့က ေပ်ာ္လို့မဆံုးဘူး
ကၽြန္ေတာ္ပထမဘေလာ့ေလးပ်က္ၿပီး ဆက္ေရးေနမိတာကလဲ
အဲဒီခံစားခ်က္ေလးကို ၾကိဳက္လို့ပါ
အဲဒါကေၿပာၿပလို့မရဘူးဗ် ဒါေပမဲ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့မိုက္တယ္
မယံုဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဘေလာ့ေလးတခုေလာက္ကို ေရးၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ
(အခုဒီပို့စ္ေလးကို ဖတ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း)